ცი−დან მო−დის წკაპა-წკუპით
მხი−ა−რუ−ლი წვი−მა−ო,
ფანჯ−რის მი−ნას მო−უყ−ვე−ბა
წვე−თი პა−წა−წი−ნა−ო.
ა−კა−უ−ნებს სველ მი−ნა−ზე
პა−ტა−რა ეშ−მა−კუ−ნა,
სა−ცეკ−ვა−ოდ მიხ−მობს გა−რეთ
თბი−ლი წვი−მა შხა−პუ−ნა.
ერ−თად ვცეკ−ვავთ მე და წვი−მა
და−ვიღ−ლე−ბით გა−ნა−ო?
დე−დამ მი−თხრა :ცხრათ−ვა−ლა მზემ
პი−რი და−ი−ბა−ნა−ო.
ა−მამ−ღე−რა, გა−მა−ხა−რა,
გულს ხა−ლი−სი მომ−ფი−ნა.
ახ−ლა ვხვდე−ბი თურ−მე წვი−მა
ჩემ−ზე ცელ−ქი ყო−ფი−ლა.