გაგებუტე ზამთარო
გა−გე−ბუ−ტე ზამ−თა−რო
და ნა−წყე−ნი ვიქ−ნე−ბი,
სა−ნამ არ გა−მოჩნ−დე−ბა
ცა−ზე თეთ−რი ფიფ−ქე−ბი.
მთე−ლი წე−ლი გე−ლო−დით,
თოვ−ლი გვინ−და უ−და−ოთ.
ბევ−რი რომ ვი−ცი−გა−ოთ,
ბევ−რი რომ ვი−გუნ−და−ოთ.
ჰო−და, რად−გან მოხ−ვე−დი
და შო−რი−დან იმგ−ზავ−რე,
მზე ცო−ტა ხნით გა−უშ−ვი
თოვ−ლი გა−მოგ−ვიგ−ზავ−ნე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან საახალწლო ლექსები და ლექსები ზამთარზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან საახალწლო ლექსები და ლექსები ზამთარზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან საახალწლო ლექსები და ლექსები ზამთარზე
 |
საახალწლონოდარ დუმბაძე |
 |
ახალი წელიშიო მღვიმელი |
 |
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვის რა აჩუქა თოვლის პაპამვასილ გულეური |
|
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
