* * *
თუ გინ−და, რომ პა−ტივს გცემ−დეს,
გა−ფა−სებ−დეს ირგვ−ლივ ყვე−ლა.
ნუ იქ−ნე−ბი მა−ტყუ−ა−რა,
ეშ−მა−კი და გა−იძ−ვე−რა.
დიდ−მა შო−თამ დაგ−ვი−ბა−რა,
გა−ნუ−ერ−ჩევ−ლად ყვე−ლა სჯულ−სა:
„ სიც−რუ−ე და ორ−პი−რო−ბა
ავ−ნებს ხორც−სა, მერ−მე სულსა“.
ის−წავ−ლე და და−ა−რი−გე,
შე−ნი ძმე−ბი და დე−ბი−ა.
კე−თი−ლი საქ−მე ვა−კე−თოთ,
სი−კე−თე გადამდე−ბი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
 |
*** (მზე პირს იბანს და წვეთებით სულ დასველდა საქანელა)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
