თვალუწვდენელი, დაუსაბამო

თვა−ლუწვ−დე−ნე−ლი, შო−რი, ვრცე−ლი, და−უ−სა−ბა−მო,
ჩუ−მი, მყუდ−რო და−სევ−დი−ა−ნი ი−ყო სა−ღა−მო.
თოვლ−ზე და−ცე−მულ სისხ−ლის მსგავ−სად მზის მღვრი−ე რგო−ლი,
ღრა შო−რის ინთ−ქე−ბო−და სხი−ვა−ნათრ−თო−ლი.
ლურ−ჯი ბუ−რუ−სით იხ−ვე−ო−და ხში−რი ტყე-ველი,
კვლავ მყუდ−როება ი−ყო ირგვ−ლივ და−ურღ−ვე−ვე−ლი.
ამ დროს მო−მეს−მა სევ−დი−ა−ნი სიმ−ღე−რა გზა−ზე,
გზა−ზე მხე−და−რი ოც−ნე−ბობ−და სხვა ქვე−ყა−ნა−ზე,
გა−და−ი−ა−რა ჩემ−თა თვალ−წინ და მი−ი−მა−ლა,
სა−მა−რა−დი−სოდ გა−ურღ−ვე−ვი აღ−მიძ−რა ძა−ლა.
მე მივ−დი−ო−დი მარ−ტოდ−მარ−ტო სევ−დი−ან გზა−ზე,
მე ი−სევ ი−სე ვოც−ნე−ბობ−დი იმ ქვე−ყა−ნა−ზე.
ლურ−ჯი ბუ−რუ−სით ინთ−ქე−ბო−და ხში−რი ტყე-ველი
და მყუდ−როება ი−ყო ირგვ−ლივ და−ურღ−ვე−ვე−ლი.