მშვიდზე მშვიდი
მშვიდ−ზე მშვი−დი
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
 |
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ეტლზედბესიკი |
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
|
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
|
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
