მშვიდზე მშვიდი
მშვიდ−ზე მშვი−დი
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
|
მცხეთიდანგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
