მშვიდზე მშვიდი
მშვიდ−ზე მშვი−დი
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
მცხეთიდანგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
ზღარბილუარა ჭანტურია |
