მშვიდზე მშვიდი
მშვიდ−ზე მშვი−დი
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ცხრა−ას შვი−დი,
უ−ე−ცა−რი
ო−მის ზა−რი.
ი−ყო მწა−რე
ჩვე−ნი შა−რის
შეშ−ფო−თე−ბა
უ−ზე−ცა−რი.
სევ−დი−ა−ნად
შე−წყდა ნა−ნა -
სა−დაც ყა−ნა
ი−ყო წყნა−რი.
მოჰყ−ვა მკაც−რი
კარ−პა−ტე−ბი,
მე−რე კრემ−ლი
და ხან−ძა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ისეთი ბიჭი ვიქნებიედუარდ უგულავა |
|
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
