თუ მაინც უნდა ვინანო
ცი−უ−რი ცვა−რით ვი−ნა−მე,
თვალ−ზეც ცრემ−ლე−ბი მდი−ა−ნო,
მო−ვალ და ვი−ცი, ვი−ნა−ნებ,
არ მო−ვალ,
მა−ინც ვი−ნა−ნებ,
თუ მა−ინც უნ−და ვი−ნა−ნო
მო−ვალ ბა−რემ და
ვი−ნა−ნო!
თვალ−ზეც ცრემ−ლე−ბი მდი−ა−ნო,
მო−ვალ და ვი−ცი, ვი−ნა−ნებ,
არ მო−ვალ,
მა−ინც ვი−ნა−ნებ,
თუ მა−ინც უნ−და ვი−ნა−ნო
მო−ვალ ბა−რემ და
ვი−ნა−ნო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარებს ქარობაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
 |
ბედისადმიბესიკი |
 |
არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!ლადო ასათიანი |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
