თუ მაინც უნდა ვინანო
ცი−უ−რი ცვა−რით ვი−ნა−მე,
თვალ−ზეც ცრემ−ლე−ბი მდი−ა−ნო,
მო−ვალ და ვი−ცი, ვი−ნა−ნებ,
არ მო−ვალ,
მა−ინც ვი−ნა−ნებ,
თუ მა−ინც უნ−და ვი−ნა−ნო
მო−ვალ ბა−რემ და
ვი−ნა−ნო!
თვალ−ზეც ცრემ−ლე−ბი მდი−ა−ნო,
მო−ვალ და ვი−ცი, ვი−ნა−ნებ,
არ მო−ვალ,
მა−ინც ვი−ნა−ნებ,
თუ მა−ინც უნ−და ვი−ნა−ნო
მო−ვალ ბა−რემ და
ვი−ნა−ნო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კაცური კაცის ცხოვრებამურმან ლებანიძე |
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
|
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
