სხვაგან არ მეძიოთ

მე თუ და−ვი−კარ−გო, გე−ლათ−ში მე−ძი−ეთ,
ვიქ−ნე−ბი ლოც−ვად და−ვარდ−ნი−ლი,
სას−თუმ−ლად მექ−ნე−ბა ღვთისმ−შობ−ლის კალ−თა
და ცა მე−ხუ−რე−ბა სა−ბა−ნი−ვით.

მე თუ და−ვი−კარ−გო, ა−ლა−ვერდ−ში ვიქ−ნე−ბი,
მზეს−თან გა−და−სუ−ლი ა−ლა−ვერდს
და ყელ−ზე მექ−ნე−ბა გა−მობ−მუ−ლი
შვიდ−ფე−რი ცი−სარ−ტყე−ლის სა−და−ვე;

იქ−ნებ ა−ნა−ნურ−თან და−მე−წი−ოთ,
ვიდ−რე ა−რაგ−ვის წყალს გავ−ცუ−რავ−დე,
ვიდ−რე ორ−თავ მუხლ−ზე და−ვე−ცე−მი
და გულს მტე−ვა−ნი−ვით დავ−წუ−რავ−დე.

მე თუ და−ვი−კარ−გო, მ−ცხე−თა−ში ვიქ−ნე−ბი,
არ−სა−კი−ძის ტკი−ვი−ლით გა−თან−გუ−ლი,
ან გრემ−ში ვიქ−ნე−ბი, ან−და ვარ−ძი−ა−ში, -
მთის გულ−ში წყა−რო−სა−ვით და−კარ−გუ−ლი.

მინ−და ცის ლაჟ−ვარ−დი მხრებ−ზე და−მე−ფი−ნოს,
და−ვიწ−ვე მი−წის ალ−მურ−ში,
მე თუ და−ვი−კარ−გო
სხვა−გან არ მე−ძი−ოთ, -
მხო−ლოდ ჩემს სა−ლო−ცავ მა−მულ−ში!