სალაღობო

ხომ ლა−მა−ზი−ა ეს ჩე−მი ცო−ლი, მაგ−რამ მე უფ−რო ლა−მა−ზი მინ−და,
ატ−მის ხე−სა−ვით ა−ფეთ−ქე−ბუ−ლი და მოქ−ნე−უ−ლი გა−ვა−ზი−ვი−თა.
ხომ ლა−მა−ზი−ა ეს საქართველო,მაგ−რამ მე უფ−რო ლა−მა−ზი მინ−და,
ფარ−თოდ გაშ−ლი−ლი და მო−ხა−ტუ−ლი თა−მარ დე−დოფ−ლის დარ−ბა−ზი−ვი−თა.

“კა−ცის გუ−ლი ი−სე−თი−ა,
ვით მო−რე−ვი შა−ვი ზღვი−სა:
რა−გინდ კარ−გი ცო−ლი ჰყავ−დეს,
მა−ინც ე−ნატ−რე−ბა სხვისა!”

და−უ−კა−რით,რომ ძველ ხან−ჯალს ელ−და ე−ცეს,
გა−ი−სარ−ჯოს და ბრძო−ლა−ში და−ი−ხარ−ჯოს!
გა−უ−მარ−ჯოს სა−ქართ−ვე−ლოს მზეს და ზე−ცას,
სა−ქარ−ვე−ლოს ძლი−ე−რე−ბას გა−უ−მარ−ჯოს!

და−უ−კა−რით! ჯერ ხომ სისხ−ლი გვიდ−გას ძარღვ−ში,
ჯერ ხომ სა−როს ფოთ−ლე−ბი−არ გასც−ვე−ნი−ა,
ჯერ ხომ მ−ცხე−თის სვე−ტი−ცხოვ−ლის დიდ ტა−ძარ−ში
სა−ქართ−ვე−ლოს ცხე−ლი გუ−ლი ას−ვე−ნი−ა!

და−უ−კა−რით! და იმ−ღე−რეთ ი−სე მაგ−რად,
რომ ფილტ−ვე−ბი გვეტ−კი−ნოს და დაგ−ვე−ბე−როს!
და−უ−კა−რით,რომ ჭა−ბუკ−ნი ვი−ყოთ მა−რად,
რომ ცხოვ−რე−ბამ ვე−რასდ−როს ვერ დაგ−ვა−ბე−როს!

და−უ−კა−რით! და იმ−ღე−რეთ შა−დი−ა−ნი,
ფი−ცხელ ომ−ში რომ მღე−რო−და მა−ჩა−ბე−ლი.
და−უ−კა−რით ძვე−ლე−ბუ−რი დარ−დი−ა−ნი,
და−უ−კა−რით არ−წი−ვე−ბის ა−საფ−რე−ნი!

ცხრა ლახ−ვა−რი რომ და−მარ−ტყათ ცხრა−ჯერ გულ−ში,
მტრის ჯი−ნა−ზე ცხრა−ჯერ მწა−რედ გა−ვი−ცი−ნებ,
და−ვიღ−ლე−ბი სა−ქართ−ვე−ლოს სიყ−ვა−რულ−ში,
სას−თუ−მალ−ზე ერ−თხე−ლაც არ და−ვი−ძი−ნებ!

და−უ−კა−რით! მოასწა−რით,თო−რემ ჰერი…
და სი−ბე−რეც ძუ მგე−ლი−ვით მოგ−ვიხ−ტე−ბა.
და−უ−კა−რით ძვე−ლე−ბუ−რი მო−სალ−ხე−ნი
შავგვ−რე−მა−ნებს შა−ვი ჩო−ხა მოგ−ვიხ−დე−ბა!

და−უ−კა−რით ძვე−ლე−ბუ−რი ლო−თი−ა−ნი,
სა−ათ−ნო−ვა რომ მღე−რო−და შა−ი−ა−თან−თან,
და−უ−კა−რით! გა−ნა ყვე−ლა ლო−თი ა−რი?!
გა−ნა ყვე−ლა სიყ−ვა−რუ−ლით და−ი−შან−თა?!

და−უ−კა−რით ძვე−ლე−ბუ−რი ლო−თი−ა−ნი,
თო−რემ დარ−დი ღრუ−ბე−ლი−ვით გა−სივ−დე−ბა,
გაფ−რინ−დე−ბა სიყ−მაწ−ვი−ლე შფო−თი−ა−ნი,
წრფე−ლი გუ−ლი,ცხე−ლი გუ−ლი გა−ცივ−დე−ბა!

“ვაჟ−კაც−სა გუ−ლი რკი−ნი−სა,
აბჯა−რი თუნ−და ხი−სა−ნი,
თვალ−ნი ქო−რე−ბულ მხე−დავ−ნი,
ზედ მუხლ−ნი შავარდნისანი”.

ხომ ლა−მა−ზი−ა ეს ჩე−მი ცო−ლი, მაგ−რამ მე უფ−რო ლა−მა−ზი მინ−და,
ატ−მის ხე−სა−ვით ა−ფეთ−ქე−ბუ−ლი და მოქ−ნე−უ−ლი გა−ვა−ზი−ვი−თა.
ხომ ლა−მა−ზი−ა ეს საქართველო,მაგ−რამ მე უფ−რო ლა−მა−ზი მინ−და,
ფარ−თოდ გაშ−ლი−ლი და მო−ხა−ტუ−ლი თა−მარ დე−დოფ−ლის დარ−ბა−ზი−ვი−თა!