kids.ge logo

ერეკლეს სიზმარი

ფავორიტებში დამატება
ომ-გადახდილსა პატარა კახსა
ასპინძის ველზე დაღლილს ეძინა,
თავი მიეყრდნო უნაგირზედა,
ტანზე ნაბადი გადაფინა.
ღარ სჩანს მტერი - ბრძოლის საგანი,
თორემ გმირს ძილსა ომი ერჩივნა.
დარაჯად ადგან შვიდნი ხევსურნი,
რეკლეს ცხენიც ბალახსა სძოვდა:
მიგდებ-მოგდებით ყოფნას ჩველი,
თივას და ქერსა არავის სთხოვდა.
რეკლეს თავით უზის ხევსური,
იმ ბრძოლის გმირი ხიმიკარი,
მის ფიქრებში არის გართული,
არც სწყურა წყალი, არც ჰშიან პური.
გამაძღარია იმ დღის მტრის ჟლეტით,
სუყული აქვს სული და გული.
რამდენი მოჰკლა ლეკი, ოსმალო,
გუნებაში სთვლის, ვარაუდს სწევდა:
“ოცი... ორმოცი...
კიდევაც მეტი,
მხოლოდა ხმლითა”, თან ჩიბუხს სწევდა,
ხმალს დაჰხაროდა ბაწარეულსა,
ვადას ხელს სჭიდებს, თან ამოსწევდა.

რეკლე ჰბორგავს ძილში, ქვითინებს.
“რა ესიზმრება? ვაი ჩვენს თავსა!”
სწუხან ხევსურნი, თუმცა ვერც ერთი,
რომ გააღვიძოს, ვერ ჰბედავს მასა.
თვით გაიღვიძა, არ დაყოვნა,
ლომმა ლომურად წამოწია,
დარაჯთ ჩურჩულსა, ვიშვიშ-კურკურსა
მავე წუთში ყური მოსწია.
“ვინა ხართ მანდა?” წარმოსთქვა გმირმა,
რა თვალი გარსა მიავლ-მოავლო.
- “ჩვენ ვართ, ერეკლევ, შენი ხევსურნი”, -
ხიმიკარი მივიდა ახლო, -
“მადლობა ღმერთსა, რომ გაიღვიძე!
დავღონდით: ძილში ძალიან სწუხდი...
შეჰშურდა, ალბათ, დღეს გამარჯვება
ჩვენი და მიტომ ეშმაკი - ქურდი
მოგაჩვენებდა სადარდოს რასმე,
დავლათიანთა ჰშურობს, ცხადია;
გული-გონება ჰსურს მოგვიწამლოს
ღვთისგან წყეულმა, მისი ფანდია”.

- “ეგ ღმერთმა უწყის, - ამბობს ერეკლე, -
მაგრამ სიზმარი კარგი ვერ ვნახე”.
მოოხრა გულიდან ღრმადა
და კაშანით აღევსო სახე.
- “მაინც რა ნახე, ჩვენო ერეკლევ,
თავს შემოგევლე, ჭირი მოგპარე!
შენს ყმათაც გვინდა გულით ვიცოდეთ,
რაც შაგემთხვევა ტკბილი თუ მწარე;
შენი სვე-ბედი იგივ ჩვენია,
სიზმარი ჩვენაც გაგვიზიარე”.

- “რატომ?! იცოდეთ, რა დაშავდება,
ღვთის განჩინება ყველამ გაგოს
და მომავალი ჩვენის ქვეყნისა
დიდმა, პატარამ ადრე შაიგნოს.
გაგეთ, შვილნო, და ვაი ჩემს თავს,
ვაი შენ, ჩემო დიდო ამაგო:
როს დაინგრევი, ტურფავ ტაძარო,
რა მოვაგვარო, სითღა ავაგო?!
მე ის მესიზმრა, რომ საქართველოს
თავით ბოლომდე ცეცხლი ეკიდა,
თვით ჩემს სრა-სახლსა, სამეფო ტახტსაც...
მტერი სთელავდა ხალხსა ფეხითა.
ჩემი ლაშქარი აბჯარ-აყრილი
იდგა უძრავად და არა სწუხდა,
თუმცა ვიძახდი: “აბა, ბიჭებო,
ჭირს ქვეყანას!” ხმა ჩემი ჰქუხდა.

გაქვავებულან, თითქოს სტკბებიან,
რომ საქართველო ცეცხლშია სდუღდა”.

- “ღმერთმ ნუ ამყოფნეს! - ამბობს ძაღლიკა, -
ნუმც გათენოს მშვიდობის დილა...
მეც თუ იქ ვიყავ გაურჯელადა,
მითხარ, ერეკლევ, თავი მოვიკლა?”
- “ჩვენც იქ ვიყვენით ხელ-გაუნძრევლად?” -
ღელვდენ მასთან ხევსურნიც სხვანი:
- “თუ გაურჯელად იქ ვეყარენით,
რადღა გვინდანან წვერ-ულვაშ-თმანი?
მოგვისპოს ღმერთმა სამუდამოდა
სახევსურეთოს სავალნი გზანი!
როგორ შავუდგეთ არაგვის ჭალას,
როგორ-ღა ვნახეთ ჩვენ ჩვენი მთანი?!
- “თქვენ ვერ შეგნიშნეთ ვერც ერთი იქა”, -
ამბობს ერეკლე, ღიმილი მოსდის,
მოურჩა გული ნამტირალევი,
ფიქრები მწარე, გრძნობები გლოვის. -
“რომ ვერ ვასმინე ვერავის სიტყვა,
ვიმუქრებოდი, ვსწუხდი, ვყვიროდი.
“რამ მომიხიბლა ერი ერთგული?”
თავსა ვკითხავდი, დიდად ვკვირობდი.
რომ ვერას გავხდი, ბრაზ-მორეულსა
გამომეღვიძა... თურმე ვსტიროდი”.

- “ეგ არ იქნების, არ შაიძლების!
დაწვა ტაძრისა რა სათქმელია?
რა დავაშავეთ განა ისეთი,
ღმერთმა აღოს ჩვენზე ხელია,
ეგრეც აღმოგვფხრას, გაგვანადგუროს
და გალაღოს ჩვენზე მტერია?!
არ შაიძლების, ეგ არ იქნების!” -
ურჩნი ხევსურნი ამას ჰყვირიან.
- “რაც ჩვენ არ ვიცით, ძვირფასო ყმანო,
ის დაწვრილებით ცაში იციან”, -
თხრა ერეკლემ, ორივე ხელი
მაღაღადებლად აღაპყრო მაღლა:
“მადლობელნი ვართ, ღმერთო ძლირო,
რასაც მოგვივლენ ჭია-მღილთ დაბლა.
გებარებოდეს შენ საქართველო,
დაუსრულებლად მტრისგან გვემული!
მეტი ვერ შევსძელ, ვით ხორციელმა,
მტკიცედ დამეცვა ერი და რჯული.
შენ უპატრონე ტანჯულს ქვეყანას,
არ მოჰკლა მასში გმირული სული,
აზრი მიცი მაღალი, მტკიცე,
სიცოცხლე მყუდრო, მოსვენებული!”

იქვე ხევსურნიც პირჯვარს იწერდენ,
აძლევდენ ბანსა ერეკლეს ლოცვას.
გადახადათ თავის ჩაჩქნები,
ერთდებოდენ თვით მეფის მოთქმას.

ამ დროს აღმოჩნდა აღმოსავლეთით
შვენება ცისა - დილის ცისკარი,
დაბანაკებულს ქართვლისა ჯარსა
ესროლა სხივი, როგორც ისარი.
ცისკრის ამოსვლა ერეკლეს წესით
ჯარის აშლისა ნიშანი არი.

გასცა ბრძანება... აძრახდა ბუკი,
ლაშქრის აყრასა მოსთქვამს ნაღარა.
წამოშალა ერთს წამს ლაშქარი,
ასხეს ცხენებს აღვირ-ავშარა;
აჰკიდეს ჯორებს და აქლემებსა,
დავლად კოხტამა რაც ჩააბარა,
თავი შეაკლა მეფე ერეკლეს
და ქართველები მით გაახარა.
ან რას გვერჩოდა საბრალო გმირი,
ჩვენთან მას ბრძოლა ვინ დააბარა?
მოჰყავთ ტყვები ლეკ-ოსმალისა,
ქართველმა ჯარმა ვინც ასაპყარა.


დარაზმდა ჯარი, ალმებს ასწიეს,
ბარახტრები დაუდგნენ წინა.
უხარის ყველას: კმაყოფილია,
გამარჯვებული ბრუნდება შინა.
წინ მიუძღვებათ მეფე ერეკლე,
დიდებულები არტყიან გარსა;
შვებით სულს ითქვამს მთელი ბუნება,
ლხენა ეტყობა მთასა და ბარსა.


ცოტა გზა გავლეს, ჯარი აყვირდა,
ასტყდა სიმღერა, დაგუგუნა.
“ვაშა ქართველ ჯარს!” - ამოთქვა დაფმა,
მობანედ ზურნამ დაჭუჭყუნა.
ჯარის ამაყსა გულის ძგერასა
ბანს ეუბნება აბჯრისა ჟღერა.
მიდამოსა სძრავს ცხენთა ჭიხვინი,
რახტ-უზანგისა და ტოტთა თქერა.
დღეს ამას ვხედავთ. ხვალ რა იქნება?
რას გვიანდერძებს ბედისა წერა?
მოჰღელავს ჯარი როგორც ზღვის ტალღა.
ოდნავ-ღა ბჟუტავს ცაზე ცისკარი.

როდის ახდება, არავინ იცით,
მეფის ერეკლის ნეტავ სიზმარი?!
1909 წ.

ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!

ავტორის შესახებ

ვაჟა–ფშაველას სხვა ლექსები:

გაზაფხულს ია ამოდის
გაზაფხულს ია ამოდის,
სთველში ირემი ჰყვირისო, -...
დამისხი, დამალევინე
ჭაბუკობაში ვყვიროდი.
როცა მოვცადე სოფელი,...
კახეთს
მაღალ-ახადით გავხედავ,
სამოთხეს კარი ეღება:...
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდი
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდი,
წყალს მიმეც ადევებულსა....
გულო, რას დაჰღონებულხარ
გულო, რას დაჰღონებულხარ,
რას იბურები ნისლითა?...
„ჯენი“
ნახატის ავტორი:
ნატალი ცვარიანი (6 წლის)

დაამატე შენი დახატული კლიპარტი
decoration

ვიდეო ლექსები

ბავშვების მიერ გაცოცხლებული ვაჟა–ფშაველას ლექსი „ერეკლეს სიზმარი“. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის ვიდეო, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე ის სხვებსაც!

გამოგვიგზავნე შენი ვიდეოც
 

ნახატი ლექსები

ლექსზე „ერეკლეს სიზმარი“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.

გამოგვიგზავნე შენი ვიდეოც
 
სოფოს ბლოგი - შვილთან ჯანსაღი ურთიერთობის საიდუმლო
სოფოს ბლოგი - შვილთან ჯანსაღი ურთიერთობის საიდუმლო

     მშობელთა აბსოლუტური უმრავლესობის სანუკვარი ოცნება - „ჩემი ნათქვამი, მომენტალურად ჯდებოდეს ბავშვის გონებაში და არასდროს მჭირდებოდე...

„ლომი“
ნახატის ავტორი:
მათე მთიულიშვილი (5წლის და 8თვის)

დაამატე შენი დახატული კლიპარტი
decoration

სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან

დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები

მანანა ტონია
მხიარული ზღაპარი ნოტებზე

მანანა ტონია

აი ისიც მობრძანდააა,
ჩვენი ზღაპრის გუდა,...

უფრო მცირე ზომის ლექსები

ხალხური
ერეკლე მეფე

ხალხური

ეს ჩვენი მეფე ერეკლე
ერთი პატარა კახია;...
ნესტან კუპრავა
წვიმა

ნესტან კუპრავა

წკაპი-წკუპი-წკაპუნა,
მე წვიმა ვარ შხაპუნა,...
მარი დიერა
თვითმცლელი

მარი დიერა

ზურტურიტომ მაჩუქა,
ეს სატვირთო მანქანა,...
ნათია აბულაძე
მრავალჟამიერ, ენავ, ქართულო...

ნათია აბულაძე

ხოტბა შევასხათ მშობლიურ ენას,
გვიყვარდეს, როგორც მშობელი - დედა,...
ლუარა ჭანტურია
ციცინათელა

ლუარა ჭანტურია

ვარსკვლავივით ციმციმებს
ღამით ციცინათელა,...

უფრო დიდი ზომის ლექსები

ბესიკი
„ან“-ზე სით მოხვალ

ბესიკი

ათინად სიბრძნის-შემკრები
აზიად ვმგზავრობ არესა; ...
გალაკტიონ ტაბიძე
მშობლიურო ჩემო მიწავ!

გალაკტიონ ტაბიძე

სამი დიდი ოკეანე
გარე უვლის ნათელ მხარეს, ...
ნოდარ დუმბაძე
მანანას წერილი

ნოდარ დუმბაძე

ჩემო კარგო მედიკო,
ჩემო კარგო დაია,...
ბესიკი
ასპინძის ომზედ

ბესიკი

ასპინძის მიწა გიწამებს, -
ურგებ არს ჩემგან თქმულები! ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2021