kids.ge logo

აღმოხდა მნათი აღმოსავალს, მზეებრ ცხოველი

ფავორიტებში დამატება
აღ−მოხ−და მნა−თი აღ−მო−სა−ვალს, მზე−ებრ ცხო−ვე−ლი,
მცი−რი−თა შუ−ქით გარ−დუ−ყა−რა ცა−სა ღრუ−ბე−ლი,
დიდ სამ−ქუ−ხა−რო, სა−ავ−და−რო, და მეც გლახ გუ−ლი
მსწრაფლ გან−მი−თე−ნა, შავ-ბედისგან და−ღა−მე−ბუ−ლი!

ნუ თუ აღ−მიჩნ−დი ცხოვ−რე−ბი−სა ჩე−მის მნა−თობ−ლად;
ნუ თუ შენ ჰფი−ნო შვე−ბის სხი−ვი ჩემს გულ−სა კვა−ლად;
კვლავ აღ−მი−ტე−ხო გუ−ლის ჭირ−ნი მიყ−რუ−ე−ბულ−ნი
და გან−მი−ახ−ლო ნე−ტა−რე−ბის დღე−ნი წარს−რულ−ნი?

მაშ გა−მობრ−წყინ−დი, მფი−ნე შუ−ქი ეგ სა−ო−ცა−რი
და გა−ნა−ნათ−ლე კვლავ ცა ჩე−მი, ეს−რეთ სა−ზა−რი!
მე−ცა ხე−ლი ვჰყო და−ჟან−გე−ბულს ჩემ−სა სან−თურ−სა
და შე−ვა−ერ−თო ფიქრ−ნი ჩემ−ნი შენს ხმას ცი−ურ−სა!

დავმ−ღერ−დე მას დროს, როს ვარსკვ−ლა−ვი მშვე−ნი−ე−რის ცით
მი−ნე−ტა−რებ−და სი−ცო−ცხლი−სა დღე−თა სი−ა−მით;
მოვსთქ−ვამ−დე, თუ ვით მი−მე−ფა−რა ი−გი მსწრაფლ ღრუ−ბელს,
ბო−ლოს ვუმ−ღერ−დე შუქ−სა შენ−სა შვე−ბის მომ−ფე−ნელს!

ვჰფუ−ცავ ძლი−ერ−სა სხივ−სა შენ−სა, ჰოჲ, მნა−თო ჩე−მო!
ო−დეს ვი−ხი−ლო მცი−რე ბინ−დი შენს შუქს გა−რე−მო,
მყის და−მი−ღამ−დეს ამ სოფ−ლი−სა სი−ა−მოვ−ნე−ბა
და შენთ−ვის დავთ−მო ტრფო−ბის წინ−დად ყოვ−ლი დი−დე−ბა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ქეთევანზვირთები მოდუდუნებენ, ჭალები ბუჩქნარეობენ, ხშირნი ლამაზთა კიდეთა მჩქეფრად მდინარის ქსნისათა. მიმქრქალებულ...სული ობოლინუ ვინ იტყვის ობლობისა ვაებას, ნუ ვინ სჩივის თავის უთვისტომობას! საბრალოა მხოლოდ სულით ობოლი, ძნელღა პოვო...ჩემი ლოცვაღმერთო მამაო, მომიხილე ძე შეცდომილი და განმასვენე ვნებათაგან ბოროტ-ღელვილი! ნუთუ მამასა არღა ჰქონდეს გული...საფლავი მეფის ირაკლისამოვიდრეკ მუხლთა შენს საფლავს წინ, გმირო მხცოვანო, და ცრემლთ დავანთხევ შენს სახელზე, მეფევ ხმოვანო! ახ, რა...მერანიმირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი, უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი! გასწი, მერანო, შენს ჭენ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026