kids.ge logo

ბაქიბუქა ბაჭია

ფავორიტებში დამატება

ბა−ჭი−ა გმი−რულ ამ−ბე−ბით
მე−გობ−რებს მუ−დამ ა−ო−ცებს,
ფეხ−ზე დამდ−გა−რი ჰყვე−ბა და
თან მათ სა−ხე−ებს ა−მოწ−მებს.

"- ა−ბა მტრებს თქვენ−თან რა უნ−დათ, 
რო−ცა მე გყა−ვართ მცვე−ლა−დო,
ვინც გა−გაბ−რა−ზებთ, მი−თხა−რით,
სულ ყვე−ლას გადავთელავო."

თურმე მე−ლი−ა უს−მენ−და,
მი−მა−ლუ−ლი−ყო ბუჩ−ქებ−თან,
თან დამ−ცი−ნა−ვი ღი−მი−ლი
უ−თა−მა−შებ−და ტუ−ჩებ−თან.

“- ვნა−ხოთ, რა ბი−ჭიც ბრძან−დე−ბი,
ბა−ქი−ბუ−ქავ და პა−წი−ავ!”
- უ−თხრა და წასწვ−და ყუ−რებ−ში 
ა−ცახ−ცა−ხე−ბულ ბა−ჭი−ას.

გაშრა, გა−შეშ−და კურ−დღე−ლი,
სა−ხე−ზე ფე−რი ეც−ვა−ლა,
და ამ დროს ტრა−ბახისათვის
ნამდ−ვი−ლად ა−ღარ ეცალა.

შეშინებული კურ−დღლე−ბი
მის−გან ე−ლოდ−ნენ გმი−რო−ბას,
მაგ−რამ მა−ლე−ვე შე−ა−ტყვეს, 
რომ არც ახ−სოვ−და პირობა.

მაშინვე სწრა−ფად მო−კურ−ცხლეს,
“- თა−ვად ვუშ−ვე−ლით თა−ვებ−სო”,
და მოთ−მი−ნე−ბის ფი−ა−ლა
უკ−ვე მე−ლა−საც ა−ევ−სო!

“- ბე−დი გქო−ნი−ა ბა−ჭი−ა,
ახ−ლა რომ არ ვარ მში−ე−რი,
ვერც შენს მე−გობ−რებს და−ვი−ჭერ,
გახ−ლავარ უკ−ვე ხნიერი.

გაგიშვებ, თუმ−ცა ღირ−სი ხარ
ჩა−ვიტკ−ბა−რუ−ნო პი−რი−ო,
და−ი−მახ−სოვ−რე: ტრა−ბახით
ვე−რა−ვინ ხდე−ბა გმირიო”.

ბა−ჭი−ას თა−თი გა−უშ−ვა,
ჩა−ი−ხი−თხი−თა მე−ლი−ამ,
მას შემ−დეგ კურ−დღლის ტრა−ბახი
ტყე−ში ა−რა−ვის სმე−ნი−ა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მერე რა თუ ცივანაზი, თეთრი ფანტელი ცეკვა-ცეკვით ცვივა, მერე რა, თუ სუსხია! მერე რა, თუ ცივა! ხელის გულზე მადნება ფიფქი ე...კარგად უნდა ვისწავლოდილით ადრე გაღვიძება არ ყოფილა ადვილი, მაგრამ სკოლაში მელიან მეგობრები ნამდვილი. თოჯინებთან განშორება დრო...ცუგა-ფურცელირა ვქნა ბევრი ვეძებე და ვერ ვიპოვე ფურცელი, სწორედ ამ დროს შევამჩნიე ჩვენი ცუგას მუცელი. მერე ზურგიც დავი...დამალული კანფეტებიერთხელ ზუკას მოუტანეს კანფეტები ყუთით, სიხარულით ჩაიხუტა, არ ტოვებდა წუთით. დაეხვივნენ ბავშვები და მოცუნც...ბეღურა“- ნახე, თოვლი ხეებს უკვე საბნად გადაეხურა, შენ რატომ არ გადაფრინდი თბილ ქვეყნებში ბეღურავ?” ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026