ობობა

ო−ბო−ბა ვარ,
რვა−ფე−ხა და რვათ−ვა−ლა,
თუ არ გჯე−რათ,
და−მაკ−ვირ−დით, დათვალეთ!

კარგად ვხე−დავ,
ჩემს რვა−ვე თვალს - სი−კე−თე,
სათ−ვა−ლე−საც
ა−რა−სო−დეს ვიკეთებ.

მქსოველი ვარ,
არ მჭირ−დე−ბა ჩხი−რე−ბი,
ფე−ხებ−ში−აც
არ−ვის არ ვეჩხი−რე−ბი.

არ გე−გო−ნოთ
ვტრა−ბა−ხობ−დე, მარ−დი ვარ,
ცოც−ვაც ვი−ცი,
სი−მაღ−ლე−ზეც ავდივარ.

სათამაშოდ
ა−რა−სო−დეს მცა−ლი−ა,
აბ−ლა−ბუ−დის
ქსო−ვა მიყ−ვარს ძა−ლი−ან.