მკითხავი ქალი
ალ−ბათ ვგო−ნი−ვარ, უ−საქ−მუ−რი, ან−და მოც−ლი−ლი.
ჩემს მორ−ჩი−ლე−ბას, და−უფ−ლე−ბას ი−სე იჩ−ქა−რის,
თით−ქოს საშ−ვე−ლად მო−სუ−ლი−ყოს ეს და−ლოც−ვი−ლი.
ჩა−მიძვ−რა სულ−ში, გა−და−მიხს−ნა გუ−ლის კა−რე−ბი,
თვალს თვალ−ში მიყ−რის, გა−მა−შიშვ−ლა, ვერ ვე−მა−ლე−ბი.
შოლ−ტი−ვით მხვდე−ბა ყვე−ლა სი−ტყვა, მი−სი ნათქ−ვა−მი,
სულ ა−მე−რი−ა ერთ−მა−ნეთ−ში ჭო−რიც, მარ−თა−ლიც.
ძველ სიყ−ვა−რულ−ზე ჩა−მო−მიგ−დო სი−ტყვა ა−რა−კად,
თი−თონ ა−ტირ−და, კარ−ტი ი−სე ა−ლა−პა−რაკ−და,
რა−ღა−ცას ი−ძენ, ამ დღე−ებ−ში, რა−ღა−ცას კარ−გავ,
ზუს−ტად გე−ტყო−დი, მაგ−რამ კარტ−ში არ ჩან−სო კარ−გად.
შე−მოგ−ჩე−ნი−ა ეშ−მა−კი და შენ−ზე მ−წყრა−ლი−ა,
სულ−მო−უთქ−მე−ლად მისწვ−და ჭი−ქას, წყა−ლი და−ლი−ა.
ეშ−მამ გაგ−წი−რა, უფსკ−რულ−თან ხარ, ცი−ვი ქა−რი−ა
და გა−და−გარ−ჩენს ღვთისმ−შო−ბე−ლი, დე−და მა−რი−ამ.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაიცავით ყოველდღიური რუტინა, რათა ბავშვმა იგრძნოს სტაბილურობა და პროგნოზირებადობა.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მერცხალიალეკო შენგელია |
 |
ეტლზედბესიკი |
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
 |
მე გადმოვკიდეანა კალანდაძე |
|
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მხარი მხარს, მხარი მხარს!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
|
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
