ოღონდ შენ გამიღიმე

ო−ღონდ შენ გა−მი−ღი−მე და,
გა−მი−ღი−მი−ლე ცის−კა−რი,
შენ მყავ−დე გუ−ლის ი−მე−დად,
შენ მყავ−დე და−სა−ფი−ცა−რი.
ო−ღონდაც ი−სე გა−მათ−ბე,
წუ−თი არ მქონ−დეს ერთ−ფე−რი,
გულს სან−თე−ლი−ვით ა−ვან−თებ
და შენთ−ვის და−ვი−ფერფ−ლე−ბი.
დიდ−ხანს გე−ძი−ე,
გი−პო−ვე,
ჩე−მო ფიქ−რო და ოც−ნე−ბავ,
ახ−ლა ამ ლექ−სის სტრი−ქო−ნებს
შენს სულ−ში უნ−და მო−ძებ−ნა.
თურ−მე რა ახ−ლოს ყო−ფილ−ხარ
ჩემ−და გულ−გა−სა−ხა−რა−და:
`ი−რე−მო, მთა−სა მყვი−რა−ლო~,
შენთ−ვის ჩა−მო−ველ ბა−რა−და.
ო−ღონდ შენ გა−მი−ღი−მე და
გა−მი−ღი−მი−ლე ცის−კა−რი,
შენ მყავ−დე გუ−ლის ი−მე−დად,
შენ მყავ−დე და−სა−ფი−ცა−რი.