kids.ge logo

ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდი

(სიმღერა)

ფავორიტებში დამატება
ხი−დო, მო−გენ−დე, ჩა−მი−ტყდი,
წყალს მი−მეც ა−დე−ვე−ბულ−სა.
შორს დამრ−ჩა სატრ−ფო გუ−ლი−სა,
ი−მისთ−ვის და−ფე−თე−ბულ−სა.
ის ჰგო−დებს... ვა−ი ჩემს თავ−სა,
ყვე−ლას−გან გა−მე−ტე−ბულ−სა,
კარ−გის ა−რად−როს მნახ−ველ−სა,
უმ−წე−ოს, გა−რე−ტე−ბულ−სა!
არ იქ−ნა, ვერ მო−ვეს−წა−რი
მე საქ−მეს გა−კე−თე−ბულ−სა.

გავხ−დი მდი−ნა−რის სათ−რევ−ლად,
მის ლა−მის და−სა−ლა−მა−და.

ან სატრ−ფოს რა−ღა ვუშ−ვე−ლო,
ვი−ცი, რომ ა−რის ა−ვა−და.
წამ−ლე−ბი უნ−და, ე−ქი−მი,
რო−დი მორ−ჩე−ბა თა−ვა−და!
შა−ვად და−ვი−წყე ცხოვ−რე−ბა
და მი−თავ−დე−ბა შა−ვა−და.

ვაჰ, ხი−დო, ხი−დო, რა გი−თხრა,
უგ−ნუ−რის ხე−ლით ნა−გე−ბო!
ვაჰ, სატრ−ფოვ, ობ−ლად შთე−ნი−ლო,
სა−მო−თხის მსგავ−სო თვა−ლე−ბო,
ვერ შევხვ−დით ერთი-მეორეს,
მკვდა−რი ვე−ღა−რას გარ−გე−ბო!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მოგონებადარბაზში იჯდა თავადი, დინჯად ჩიბუხსა ჰსუტავდა, და მის წინ ქონის სანთელი მკრთალი ნათელით ბჟუტავდა. მოხუცებ...დამისხი, დამალევინეჭაბუკობაში ვყვიროდი. როცა მოვცადე სოფელი, ჩემს უსირცხვობას ვკვირობდი. ნუ მისხამ, აღარ მესმევა კახურის ვაზ...1795 წლის სახსოვრადაგერ ამოდგა აჩრდილი, აკლდამის კარი გაიღო; რა ფრიად შეწუხებულა, ხელში ფრანგული აიღო… მოჰგვარეს ლურჯი ტაიჭი...ობოლი“აღარც დედა მყავს, არც მამა, აღარც ძმა, აღარც ბიძები, სულ დამელია თვის-ტომი, ტყის ნადირივით ვიზრდები. ტან...დავით გურამიშვილის ხსოვნასშენ ჩემო წინამორბედო, უძვირფასესო პაპაო! შენს აჩრდილს ვეამბორები, ლექსიც რამ დამიჩხაპაო. ნეტავ, რას მემუდ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026