kids.ge logo

ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდი

(სიმღერა)

ფავორიტებში დამატება
ხი−დო, მო−გენ−დე, ჩა−მი−ტყდი,
წყალს მი−მეც ა−დე−ვე−ბულ−სა.
შორს დამრ−ჩა სატრ−ფო გუ−ლი−სა,
ი−მისთ−ვის და−ფე−თე−ბულ−სა.
ის ჰგო−დებს... ვა−ი ჩემს თავ−სა,
ყვე−ლას−გან გა−მე−ტე−ბულ−სა,
კარ−გის ა−რად−როს მნახ−ველ−სა,
უმ−წე−ოს, გა−რე−ტე−ბულ−სა!
არ იქ−ნა, ვერ მო−ვეს−წა−რი
მე საქ−მეს გა−კე−თე−ბულ−სა.

გავხ−დი მდი−ნა−რის სათ−რევ−ლად,
მის ლა−მის და−სა−ლა−მა−და.

ან სატრ−ფოს რა−ღა ვუშ−ვე−ლო,
ვი−ცი, რომ ა−რის ა−ვა−და.
წამ−ლე−ბი უნ−და, ე−ქი−მი,
რო−დი მორ−ჩე−ბა თა−ვა−და!
შა−ვად და−ვი−წყე ცხოვ−რე−ბა
და მი−თავ−დე−ბა შა−ვა−და.

ვაჰ, ხი−დო, ხი−დო, რა გი−თხრა,
უგ−ნუ−რის ხე−ლით ნა−გე−ბო!
ვაჰ, სატრ−ფოვ, ობ−ლად შთე−ნი−ლო,
სა−მო−თხის მსგავ−სო თვა−ლე−ბო,
ვერ შევხვ−დით ერთი-მეორეს,
მკვდა−რი ვე−ღა−რას გარ−გე−ბო!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მთათ მითხრეს...მთათ მითხრეს: “ნუ დაგვივიწყებ, კარგად აგვხედე, ჩაგვხედე; ჩვენსავით იდეგ მტკიცედა, ვინძლო აროდეს დაჰბერდე....სიკვდილი გმირისაცის ქუხილივით გაისმა სოფლად სიკვდილი გმირისა, რომ ვერ უშველა ექიმმა, ზის და ჩუმადა ტირისა. ვერც მკითხავებ...მთას ვიყავმთას ვიყავ, მწვერვალზე ვიდეგ, თვალთ წინ მეფინა ქვეყანა, გულზე მესვენა მზე-მთვარე, ვლაპარაკობდი ღმერთთანა....დამისხი, დამალევინეჭაბუკობაში ვყვიროდი. როცა მოვცადე სოფელი, ჩემს უსირცხვობას ვკვირობდი. ნუ მისხამ, აღარ მესმევა კახურის ვაზ...უნუგეშო ყოფნაიას, ბნელს ხევში მოსულსა, დიდი ჭანდრები ჰფარავდა, ეწადა დიდხანს სიცოცხლე, წადილს აღარა ჰმალავდა: ინაბებოდ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026