სევდის ლაშქარი

სევ−დის ლაშ−ქა−რი შე−მო−მიხ−დე−ბა,
სურ−ვი−ლის ცე−ცხლი მო−მე−კი−დე−ბა,
სულთქ−მა და ტი−რი−ლი გა−მიხ−შირ−დე−ბა,
საყ−ვარ−ლი−სა ჭვრე−ტა და−მიძ−ვირ−დე−ბა,
სი−ცო−ცხლის ფრინ−ვე−ლი გა−მიფ−რინ−დე−ბა!
სად მიდრ−კე−ბის მზე, სად უ−ჩი−ნა−რობს?
სად სთოვს ნა−თელ−სა, სად მო−ნარ−ნა−რობს?
სად იშ−ლე−ბის ვარ−დი, სად მო−ცი−ნა−რობს?
სად ნეკ−ტა−რებს წყა−რო, სად მომ−დი−ნა−რობს?
სად მნა−თობს მნა−თო−ბი, სად გაბრ−წყინ−დე−ბა?

დავ−კარ−გე სატრ−ფო ჩე−მი ცხოვ−რე−ბა!
დავ−კარ−გე გან−ცხრო−მა და გა−ხა−რე−ბა!
დავ−კარ−გე სა−მო−თხე და უკვ−და−ვე−ბა!
დავ−კარ−გე მთო−ვა−რე, - ვის ემთ−ვა−რე−ბა?
დავ−კარ−გე მი−ნერ−ვა, სიბრძ−ნის დი−დე−ბა!

მო−მაკლ−და უ−ებ−რო კე−თი−ლო−ბა−ნი,
მო−მაკლ−და ა−ლერ−სი და ზრდი−ლო−ბა−ნი;
მო−მაკლ−და ა−შიკ−თა მორ−თუ−ლო−ბა−ნი,
მო−მაკლ−და მუ−ზი−კა და გა−ლო−ბა−ნი!
მო−მაკლ−და შექ−ცე−ვა, - გა−ცამ−შორ−დე−ბა!
გა−მოჩნ−და კო−მე−ტა ქუფრ-ბინდობისა,
გა−მოჩნ−და სო−ფე−ლი უ−ბე−დო−ბი−სა;
გა−მოჩნ−და შემ−თხვე−ვა ძნი−ა−დო−ბი−სა,
გა−მოჩნ−და ჭა−ლა−დი სულთ-მხდელობისა!
განშ−მაგ−და ქვე−ყა−ნა, ვე−ლად განხ−დე−ბა!