kids.ge logo

მრწამს, მარად მიწამებია

ფავორიტებში დამატება
მრწამს, მა−რად მი−წა−მე−ბი−ა
მუდ−მივ სი−ცო−ცხლე სუ−ლი−სა,
კარ−გი−სა, ქვეყ−ნის მოყ−ვა−რის,
ქვეყ−ნის ბე−დის−გან წყლუ−ლი−სა.
მრწამს, ფერფლ−ნი კარ−გის გუ−ლი−სა
ქარმ რო გა−ფან−ტოს ხმე−ლა−და,
თი−თო−ში მა−ინც ენ−თე−ბა
ტიალ-სურვილი ცხე−ლა−და,
ა−ვის მჩაგ−რა−ვად, კე−თი−ლის
მუ−დამ იქ−ნე−ბა მცვე−ლა−და,
ბეჩა−ვის, გა−ჭი−რე−ბუ−ლის
მომხ−მა−რედ, მეშვ−ლად, მხსნე−ლა−და.
კარგს გულს ა−რა ჰკლავს ბუ−ნე−ბა,
თან და−აქვს ძველის-ძველადა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ხევზედ მიდიან ნისლებიხევზედ მიდიან ნისლები, გაჩქარებულნი, მღერითა. როგორ ხარობენ ტივლები, რომ მიწას ჰფარვენ ბნელითა! ვეღარას ვ...არწივიკარგ ყმად ვინა ვსთქვათ, ვაჟებო, ნათქვამი არა გვცხვენოდეს, მსმენლის გულს აბორგოვებდეს, არავის არა სწყენოდე...ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდიხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდი, წყალს მიმეც ადევებულსა. შორს დამრჩა სატრფო გულისა, იმისთვის დაფეთებულსა. ის ჰგოდ...რამ გაგაჩინა, ქალაორამ გაგაჩინა, ქალაო, ლერწმად აჭრილო წელშია? ნეტავი, ხელით შემახო, შენ რომ ვარდი გქონ მკერდშია! რომ დავიხო...სიყვარულიშენმა სურვილმა დამლია, შენზე ფიქრმა და სევდამა, შორს წასვლამ, ხშირად გაყრამა, გულის თვალებით ხედვამა; მაო...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026