kids.ge logo

მრწამს, მარად მიწამებია

ფავორიტებში დამატება
მრწამს, მა−რად მი−წა−მე−ბი−ა
მუდ−მივ სი−ცო−ცხლე სუ−ლი−სა,
კარ−გი−სა, ქვეყ−ნის მოყ−ვა−რის,
ქვეყ−ნის ბე−დის−გან წყლუ−ლი−სა.
მრწამს, ფერფლ−ნი კარ−გის გუ−ლი−სა
ქარმ რო გა−ფან−ტოს ხმე−ლა−და,
თი−თო−ში მა−ინც ენ−თე−ბა
ტიალ-სურვილი ცხე−ლა−და,
ა−ვის მჩაგ−რა−ვად, კე−თი−ლის
მუ−დამ იქ−ნე−ბა მცვე−ლა−და,
ბეჩა−ვის, გა−ჭი−რე−ბუ−ლის
მომხ−მა−რედ, მეშვ−ლად, მხსნე−ლა−და.
კარგს გულს ა−რა ჰკლავს ბუ−ნე−ბა,
თან და−აქვს ძველის-ძველადა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გაზაფხულიკიდევ ვეღირსე გაზაფხულს, ციდამ მანანის დენასა; ბუნების გამოღვიძებას, ფრინველთ საამო სტვენასა, - გუშინ მეგ...რამ გაგაჩინა, ქალაორამ გაგაჩინა, ქალაო, ლერწმად აჭრილო წელშია? ნეტავი, ხელით შემახო, შენ რომ ვარდი გქონ მკერდშია! რომ დავიხო...ხევზედ მიდიან ნისლებიხევზედ მიდიან ნისლები, გაჩქარებულნი, მღერითა. როგორ ხარობენ ტივლები, რომ მიწას ჰფარვენ ბნელითა! ვეღარას ვ...გაზაფხულიმე რომ ტირილი მეწადოს, თქვენ ვის რა გინდათ, ნეტარა? ერთი იცინის, სხვა სტირის: ესეთი არის ქვეყანა. ვისაც ა...ბუნების გლოვაΙ მთათ გული, დაწყლულებული დახოცილ შვილთა მზერითა, ერთმანერთს მისწებებია, წყენა გაზდილა წყენითა. დაღვრილი ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026