kids.ge logo

მთამ სრულიად სხვა სთქვა

ფავორიტებში დამატება
მთამ ეგ ა−რა სთქვა, ბა−ჩა−ნავ,
რო−გო−რაც შე−ნა გგო−ნი−ა.
მი−სი ნათქ−ვა−მი, ნაგრძ−ნო−ბი
მე სულ სხვა გა−მი−გო−ნი−ა.
გაცვრ−ცილ−მა, ნაცემ-ნაგვემმა,
აღშ−ფო−თე−ბულ−მა ფრი−ა−და,
ი−სევ თავს უ−თხრა: „დამშ−ვიდ−დი,
გუ−ლო, რამ ა−გაზ−ვი−ა−და?!
მომთ−მე−ნი, ა−უჩ−ქა−რე−ბი,
ამწონ-დამწონი საქ−მი−სა
კი არ გამ−ხა−დო მსხვერპ−ლა−და
შენ შემ−თხვე−ვი−თის წა−მი−სა.
სურ−ვი−ლი მა−ლე−ო−ბი−სა
მო−სა−წო−ნი−ა თა−ვი−სა?
ერ−თი წე−ლი და ა−თა−სი
ბარ−და−ბა−რი−ა ჟა−მი−სა.
მაშ ჩვე−ნი ტანჯ−ვაც ჩავთ−ვა−ლოთ
სიბ−ნე−ლედ ერ−თის ღა−მი−სა.

გვი−ან აყ−ვავ−დეს, ი−გი სჯობ,
ხილ-ხული ჩემ−სა ა−რე−სა,
მი−ნამ−დე ად−რე, და დაზ−რეს,
დღეს ი−გე−მებ−დეს მწა−რე−სა,
ცა−რი−ელს ტო−ტებს უშ−ვერ−დეს
ცა−ზე გად−მო−სულს მთვა−რე−სა.

არ მომ−წონს ფაცი-ფუცობა,
სულ-სწრაფთ, უ−მე−ცართ ხე−ლო−ბა:
თუ სა−მერ−მი−სოს კარგს ვხე−დავ,
დღე−ვანდ−ლის დღი−სა მწვე−ლო−ბა
სურ−დოდ მაჩ−ნი−ა, ჭლე−ქი−სა
ი−მას ა−რა აქვს ნი−შა−ნი,
ო−ღომც გვეჭ−დი−ოს გულ−ში ღრმად
ყვე−ლას მო−მავ−ლის მი−ზა−ნი,
მოვრ−წყოთ ნაღ−ვა−წით, ოფ−ლი−თა
ჩვე−ნის სამ−შობ−ლოს მიწანი!”
აჰ−ღელ−ვე−ბულ−ხარ ძა−ლი−ან,
თა−ვის ძმა ვე−ღარ გი−ცა−ნი!
რომ მო−მა−ვა−ლი ჩვე−ნია,
ა−მას რად უნ−და მი−სა−ნი?!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

წიწილაქორმა წიწილა წაიღო, იძახდა "წიავ-წიავსა!" წიწილის თეთრი ბუმბული ველად გაჰქონდა ნიავსა... ღვარი წავიდა სის...მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხმე შენის ტრფობით ვერ გავძეხ, შენ — ჩემის სიძულვილითა. ვერ გიღალატებ მაინცა, თუნდ ხორცს ვიგლეჯდე კბილითა, ...ის კი არ არის ბიჭობაის კი არ არის ბიჭობა, რო გამაგრებდნენ, ჰმაგრობდე. ბიჭს მაშინ დაგიძახებდი, თავისთავადა ჰვარგობდე. არც ის მ...დავით გურამიშვილის ხსოვნასშენ ჩემო წინამორბედო, უძვირფასესო პაპაო! შენს აჩრდილს ვეამბორები, ლექსიც რამ დამიჩხაპაო. ნეტავ, რას მემუდ...შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსაშეჰხედეთ ერთი ღრუბელსა, როგორ თავხედობს წყეული! სწადიან შთანთქას, გააქროს მზის სხივი გამოსრეული. წინ ეღობ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026