სასწაულს
შე−უნ−დე, შე−უნ−დე, შე−უნ−დე ბნელ ცოდ−ვილს,
ლუ−ცი−ფერს, ჩემს სულ−ში ა−ვო−ბით მძინ−ვა−რეს,
ლუ−ცი−ფერს, მრის−ხა−ნე ვე−ფხვი−ვით და−კო−დილს
და ეხ−ლა მძი−ნა−რეს.
შე−უნ−დე, შე−უნ−დე ჯო−ჯო−ხეთს -ჩემს თვა−ლებს,
შე−უნ−დე ჩემს ხე−ლებს, ბო−რო−თად და−ღა−ლულს,
მე შე−ნი უ−მან−კო ნა−თე−ლი მაწ−ვა−ლებს,
მე ვე−ლი სას−წა−ულს.
ლუ−ცი−ფერს, ჩემს სულ−ში ა−ვო−ბით მძინ−ვა−რეს,
ლუ−ცი−ფერს, მრის−ხა−ნე ვე−ფხვი−ვით და−კო−დილს
და ეხ−ლა მძი−ნა−რეს.
შე−უნ−დე, შე−უნ−დე ჯო−ჯო−ხეთს -ჩემს თვა−ლებს,
შე−უნ−დე ჩემს ხე−ლებს, ბო−რო−თად და−ღა−ლულს,
მე შე−ნი უ−მან−კო ნა−თე−ლი მაწ−ვა−ლებს,
მე ვე−ლი სას−წა−ულს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მაღლაით მოვლენ ღრუბელნიხალხური |
 |
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მცხეთიდანგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
