დაკარგული ედემი
სა−დაც ი−სე ტკბილ არ ა−რის ძი−ლი,
რო−გორც ტკბი−ლი−ა გა−მოღ−ვი−ძე−ბა;
სა−დაც ბუ−ნე−ბის თა−ვი−სუფ−ლე−ბა
მო−ნე−ბას, რო−გორც უხ−მო ყვედ−რე−ბა,
ცო−ცხალ ფშვე−ნი−თა უ−ყე−ნებს თვალ−სა;
სად და−უ−კარ−გავს მშვე−ნი−ერ ხალხ−სა
იმ თვით ე−დემ−ში თვი−სი ე−დე−მი?
ვის უ−ნა−ხავს ის, სამ−შობ−ლო ჩე−მი?..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ილია ჭავჭავაძის სხვა ლექსები:
ციური ხმები |
გაზაფხული |
მწუხარება |
სანთელი |
მუშა |
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, დაგეგმოს თავისი დღე, კვირა ან თვე, რათა თავიდან აიცილოს გადატვირთვა.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
უსულდგმულო ცხოვრებაილია ჭავჭავაძე |
