დაკარგული ედემი
ვის უ−ნა−ხავს ის ე−დე−მი შლი−ლი,
სა−დაც ი−სე ტკბილ არ ა−რის ძი−ლი,
რო−გორც ტკბი−ლი−ა გა−მოღ−ვი−ძე−ბა;
სა−დაც ბუ−ნე−ბის თა−ვი−სუფ−ლე−ბა
მო−ნე−ბას, რო−გორც უხ−მო ყვედ−რე−ბა,
ცო−ცხალ ფშვე−ნი−თა უ−ყე−ნებს თვალ−სა;
სად და−უ−კარ−გავს მშვე−ნი−ერ ხალხ−სა
იმ თვით ე−დემ−ში თვი−სი ე−დე−მი?
ვის უ−ნა−ხავს ის, სამ−შობ−ლო ჩე−მი?..
სა−დაც ი−სე ტკბილ არ ა−რის ძი−ლი,
რო−გორც ტკბი−ლი−ა გა−მოღ−ვი−ძე−ბა;
სა−დაც ბუ−ნე−ბის თა−ვი−სუფ−ლე−ბა
მო−ნე−ბას, რო−გორც უხ−მო ყვედ−რე−ბა,
ცო−ცხალ ფშვე−ნი−თა უ−ყე−ნებს თვალ−სა;
სად და−უ−კარ−გავს მშვე−ნი−ერ ხალხ−სა
იმ თვით ე−დემ−ში თვი−სი ე−დე−მი?
ვის უ−ნა−ხავს ის, სამ−შობ−ლო ჩე−მი?..
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
 |
უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
