kids.ge logo

დაკარგული ედემი

ფავორიტებში დამატება
ვის უ−ნა−ხავს ის ე−დე−მი შლი−ლი,
სა−დაც ი−სე ტკბილ არ ა−რის ძი−ლი,
რო−გორც ტკბი−ლი−ა გა−მოღ−ვი−ძე−ბა;
სა−დაც ბუ−ნე−ბის თა−ვი−სუფ−ლე−ბა
მო−ნე−ბას, რო−გორც უხ−მო ყვედ−რე−ბა,
ცო−ცხალ ფშვე−ნი−თა უ−ყე−ნებს თვალ−სა;
სად და−უ−კარ−გავს მშვე−ნი−ერ ხალხ−სა
იმ თვით ე−დემ−ში თვი−სი ე−დე−მი?
ვის უ−ნა−ხავს ის, სამ−შობ−ლო ჩე−მი?..

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მწუხარებაქვეყანაზედ და ზეცაზედა იყო დუმილი, მოლხენით იყვნენ უდარდელნი მთიებნი ცისა... და მე კი მკლავდა მწუხარების ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...კ. ბ. მ - სასნუ, ნუ მაყვედრი, რომ ყოველს ჩვენგანს ხელსა ვაწვდიდი მეგობრობისას, რომ უარვყოფდი ჩემთ მოძმეთ შორის სულის ს...მესმის, მესმის სანატრელიმესმის, მესმის სანატრელი ხალხთ ბორკილის ხმა მტვრევისა! სიმართლის ხმა ქვეყნადა ჰქუხს დასათრგუნვლად მონობის...ხმა გულისაჩუმ მაღნარშია წამოწოლილი ვიყავ, ზედ მედგა ხის უხვი ჩრდილი, და საიდღამაც ნაზი ბულბული სტვენდა სიყვარულს გა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026