kids.ge logo

დაკარგული ედემი

ფავორიტებში დამატება
ვის უ−ნა−ხავს ის ე−დე−მი შლი−ლი,
სა−დაც ი−სე ტკბილ არ ა−რის ძი−ლი,
რო−გორც ტკბი−ლი−ა გა−მოღ−ვი−ძე−ბა;
სა−დაც ბუ−ნე−ბის თა−ვი−სუფ−ლე−ბა
მო−ნე−ბას, რო−გორც უხ−მო ყვედ−რე−ბა,
ცო−ცხალ ფშვე−ნი−თა უ−ყე−ნებს თვალ−სა;
სად და−უ−კარ−გავს მშვე−ნი−ერ ხალხ−სა
იმ თვით ე−დემ−ში თვი−სი ე−დე−მი?
ვის უ−ნა−ხავს ის, სამ−შობ−ლო ჩე−მი?..

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მტკვრის პირასკვლავ ჩემ-წინ მტკვარი მორბის ქუხილით, ამ ქუხილში ვცნობ მშობლიურ გრგვინვას, კვლავ ჩემი გული იმავ წუხილით შ...მესმის, მესმის სანატრელიმესმის, მესმის სანატრელი ხალხთ ბორკილის ხმა მტვრევისა! სიმართლის ხმა ქვეყნადა ჰქუხს დასათრგუნვლად მონობის...პოეტიმისთვის არ ვმღერ, რომ ვიმღერო ვით ფრინველმა გარეგანმა; არა მარტო ტკბილ ხმებისთვის გამომგზავნა ქვეყნად ცამ...გუთნის დედაერთს ბედ ქვეშა ვართ, ლაბავ, მე და შენ, წილად გვარგუნეს შავი მიწა ჩვენ. ერთგულად ვჭიმოთ ჭაპანი ჩვენი, უსიხ...ელეგიამკრთალი ნათელი სავსე მთვარისა მშობელს ქვეყანას ზედ მოჰფენოდა და თეთრი ზოლი შორის მთებისა ლაჟვარდ სივრცეში...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026