kids.ge logo

დაკარგული ედემი

ფავორიტებში დამატება
ვის უ−ნა−ხავს ის ე−დე−მი შლი−ლი,
სა−დაც ი−სე ტკბილ არ ა−რის ძი−ლი,
რო−გორც ტკბი−ლი−ა გა−მოღ−ვი−ძე−ბა;
სა−დაც ბუ−ნე−ბის თა−ვი−სუფ−ლე−ბა
მო−ნე−ბას, რო−გორც უხ−მო ყვედ−რე−ბა,
ცო−ცხალ ფშვე−ნი−თა უ−ყე−ნებს თვალ−სა;
სად და−უ−კარ−გავს მშვე−ნი−ერ ხალხ−სა
იმ თვით ე−დემ−ში თვი−სი ე−დე−მი?
ვის უ−ნა−ხავს ის, სამ−შობ−ლო ჩე−მი?..

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

უსულდგმულო ცხოვრებაუსულდგმულო ცხოვრება ცის ნიჭად ნუ გგონია, იგი მიწის ყოფილა — რასაც ბოლო ჰქონია! ცხოვრებას აცისკროვნებს სულ...სანთელივზივარ და შევჭვრეტ ჩემ-წინ სანთელსა, რომელიც წეღან უხვად ნათელსა ჩემს ოთახს ჰფენდა და აშუქებდა და თვალ-წი...მას აქეთ, რაკი შენდამი ვცან მე სიყვარულიმას აქეთ, რაკი შენდამი ვცან მე სიყვარული, ჰოი, მამულო, გამიკრთა მე ძილი და შვება! შენს ძარღვის ცემას მე ყ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...მესმის, მესმის სანატრელიმესმის, მესმის სანატრელი ხალხთ ბორკილის ხმა მტვრევისა! სიმართლის ხმა ქვეყნადა ჰქუხს დასათრგუნვლად მონობის...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026