kids.ge logo

სანთელი

ფავორიტებში დამატება
ვზი−ვარ და შევჭვ−რეტ ჩემ-წინ სან−თელ−სა,
რო−მე−ლიც წე−ღან უხ−ვად ნა−თელ−სა
ჩემს ო−თახს ჰფენ−და და ა−შუ−ქებ−და
და თვალ-წინ ბნელ−სა გან−მი−ნათ−ლებ−და;
აწ მი−წურ−ვი−ლა გა−საქ−რობ−ლა−და,
შანდ−ლი−სა თავ−ზე ძლივ-ძლივღა ბჟუ−ტავს,
ხან ჩაქ−რე−ბა და ხან მნა−თობ−ლა−და
კვლავ შანდ−ლი−და−მა წა−მო−ი−ხე−დავს...
ებრძ−ვის სიკვ−დილ−სა ჩე−მი სან−თე−ლი,
მაგ−რამ მას, წყე−ულს, რა და−ა−მარ−ცხებს?
ლაჟ−ვარ−დად ქმნი−ლი სუს−ტი ნა−თე−ლი
შანდ−ლის ჯურღ−მულ−ში თავ−სა ა−ნარ−ცხებს.
ა−გერ ო−თახსაც ჩრდილ−მან გა−დაჰკ−რა,
კედ−ლებ−ზე ძლივს სცემს ბნე−ლა−და შუ−ქი,
ა−გერ სან−თე−ლიც შან−დალ−ში ჩაქ−რა...
რა დამრ−ჩა მის−გან? — მწვა−რი პატ−რუ−ქი.
ეგ−რე−თაც კა−ცი ძლი−ე−რი ჰქრე−ბა,
რა ეწ−ვე−ვა მას სიკვ−დი−ლი — მტე−რი;
მშვე−ნი−ერ არ−სის მა−გი−ერ გვრჩე−ბა
ერ−თი მუჭა-ღა გამხ−მა−რი მტვე−რი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელადაბნელდა სული, გარშემოც ბნელა, სიცივე მკვიდრობს ეხლა ჩემ გულში; აღარ მაქვს საზრდო სულისათვის მე არც სიძულ...მტკვრის პირასკვლავ ჩემ-წინ მტკვარი მორბის ქუხილით, ამ ქუხილში ვცნობ მშობლიურ გრგვინვას, კვლავ ჩემი გული იმავ წუხილით შ...უსულდგმულო ცხოვრებაუსულდგმულო ცხოვრება ცის ნიჭად ნუ გგონია, იგი მიწის ყოფილა — რასაც ბოლო ჰქონია! ცხოვრებას აცისკროვნებს სულ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...ხმა გულისაჩუმ მაღნარშია წამოწოლილი ვიყავ, ზედ მედგა ხის უხვი ჩრდილი, და საიდღამაც ნაზი ბულბული სტვენდა სიყვარულს გა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026