არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!
ყვე−ლა ხევ−სუ−რი და ყვე−ლა სვა−ნი,
ქართ−ვე−ლი ქა−ლი თვა−ლებ−მაყ−ვა−ლა,
ჩე−მი თბი−ლი−სი და ფი−როს−მა−ნი,
არ ვი−ცი, ა−სე რამ შე−მაყ−ვა−რა!
მოკვ−და თუ ა−რა, ყვე−ლამ ა−ცხო−ნა,
ცო−ცხა−ლი არ−ვინ არ მიიკა−რა,
მე ფი−როს−მა−ნის ქუ−ჩა−ზე ვ−ცხოვ−რობ
და ყო−ველ დი−ლით ვხვდე−ბი ნი−კა−ლას.
ძილ−გა−ტე−ხი−ლი და ა−რე−უ−ლი
ჭი−ქა ა−რაყით გა−იხს−ნის მა−დას,
მე−რე შეკრ−თე−ბა, ვით მთვა−რე−უ−ლი
და ორ−თა−ჭა−ლის ლა−მა−ზებს ხა−ტავს.
ქარ−თუ−ლი ზე−ცა, ქარ−თუ−ლი ზვა−რი,
მტკვა−რი მღვრი−ე და მტკვა−რი ანკა−რა…
ჩე−მი თბი−ლი−სი და ფი−როს−მა−ნი,
არ ვი−ცი, ა−სე რამ შე−მაყ−ვა−რა!
ქართ−ვე−ლი ქა−ლი თვა−ლებ−მაყ−ვა−ლა,
ჩე−მი თბი−ლი−სი და ფი−როს−მა−ნი,
არ ვი−ცი, ა−სე რამ შე−მაყ−ვა−რა!
მოკვ−და თუ ა−რა, ყვე−ლამ ა−ცხო−ნა,
ცო−ცხა−ლი არ−ვინ არ მიიკა−რა,
მე ფი−როს−მა−ნის ქუ−ჩა−ზე ვ−ცხოვ−რობ
და ყო−ველ დი−ლით ვხვდე−ბი ნი−კა−ლას.
ძილ−გა−ტე−ხი−ლი და ა−რე−უ−ლი
ჭი−ქა ა−რაყით გა−იხს−ნის მა−დას,
მე−რე შეკრ−თე−ბა, ვით მთვა−რე−უ−ლი
და ორ−თა−ჭა−ლის ლა−მა−ზებს ხა−ტავს.
ქარ−თუ−ლი ზე−ცა, ქარ−თუ−ლი ზვა−რი,
მტკვა−რი მღვრი−ე და მტკვა−რი ანკა−რა…
ჩე−მი თბი−ლი−სი და ფი−როს−მა−ნი,
არ ვი−ცი, ა−სე რამ შე−მაყ−ვა−რა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
