ის მიდიოდა ქუჩაში ერთი
მას მიჰყ−ვე−ბო−და წვი−მა და ქა−რი;
მისთ−ვის იმ წამ−ში არ ი−ყო ღმერ−თი,
მისთ−ვის არ ი−ყო ქრის−ტე და ჯვა−რი.
იგრძ−ნო, რომ მა−ინც სა−ოც−რად ცხე−ლა.
გა−დიძ−რო ქუ−დი. მხურ−ვა−ლე შუბ−ლი.
წვი−მის წვე−თე−ბი მარცვ−ლე−ბის ხე−ლა,
სი−ა−მოვ−ნე−ბა ამ გრილ ღრუ−ბე−ლით.
თით−ქოს არ გრძნობ−და სახ−ლებს და კედ−ლებს,
ძი−ლით და−ბუ−რულს არ გრძნობ−და მხა−რეს.
ეტ−ლე−ბი ცვლიდ−ნენ მი−მა−ვალ ეტ−ლებს,
რო−გორც სიზ−მარ−ში მხა−რე ცვლის მხა−რეს.
რო−გორ, საიდან… არ ი−ცის თვი−თონ.
ის უც−ნობ ხიდ−ზე დგას. სხვა−ა ხი−დი.
მძი−მე−ა ტვირ−თი? მაშ სხვებ−მა ზი−დონ,
ის ახ−ლა გახ−და წყნა−რი და მშვი−დი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ბავშვი, რომ დაეხმაროს სხვებს, როდესაც ისინი მოწყენილები არიან
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ უნდა ანუგეშოს და დაეხმაროს სხვებს, როდესაც ისინი მოწყენილები ან განაწყენებულები არიან.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მცხეთიდანგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
წუთისოფელი რა არი?ხალხური |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
