kids.ge logo

მწუხარება შენზე

ფავორიტებში დამატება
მე გარს მეხ−ვე−ვა მუ−დამ, ი−გი−ვე
შენ მი−ერ ნა−ზად ნაქ−სო−ვი რი−დე.
ხალხს მოვ−შორ−დე−ბი, მაგ−რამ ღა−მე−ებს
სად და−ვე−მა−ლო, სად წა−ვუ−ვი−დე?

ღვი−ნით თა−სე−ბი ი−სევ ივ−სე−ბა,
ი−სევ მევ−სე−ბა დარ−დით თვა−ლე−ბი.
შო−რით მო−მეს−მის ყრუ ტა−შის−ცე−მა,
მაგ−რამ იქ ვის−მეს შე−ვებ−რა−ლე−ბი?

მე ვიხ−დი ნი−ღაბს! მომგ−ვა−რეთ რა−ში!
შენ−თან! ნუ−გეშ−თან! ო, ჩქა−რა, ჩქა−რა!
მე მომ−დევს განთქ−მულ სა−ხე−ლის ტა−ში,
დი−დე−ბა, ცრემ−ლი, ღელ−ვა, მუ−ქა−რა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტი, მწუხარე თვალიბით მიწას დაჰყურებდა. მშვიდობით, მშვიდობით! ამაოდ დაგენდე,...მგლოვიარე სერაფიმებიმარმარილოს ქვეშ (მწუხარება უამრავ დროთა! მე პოეზიამ დავიწყების ცელს ამარიდა); საუკუნეთა სათვალავი მეკარგე...მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოცა - დასავლეთი აღვივებდა ღრუბელთა ღუმელს, მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო. შემოდგომის დღე მისცემოდა უსაზღვრო დუმ...ისევ ეფემერარა ამოძრავებს კიპარისის ტანს, ჩუმი შრიალი საიდან არი? ქარი არა სჩანს, ქარი არა სჩანს: მაინც მწვერვალებს ე...მე მოვალძვირფასო, ძვირფასო, ბედი ჰკლავს ჩემს სხეულს, თვალებში ყორნების მქენჯნიან კლანჭები. ამირანს მიჯაჭვულს და მ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026