kids.ge logo

მწუხარება შენზე

ფავორიტებში დამატება
მე გარს მეხ−ვე−ვა მუ−დამ, ი−გი−ვე
შენ მი−ერ ნა−ზად ნაქ−სო−ვი რი−დე.
ხალხს მოვ−შორ−დე−ბი, მაგ−რამ ღა−მე−ებს
სად და−ვე−მა−ლო, სად წა−ვუ−ვი−დე?

ღვი−ნით თა−სე−ბი ი−სევ ივ−სე−ბა,
ი−სევ მევ−სე−ბა დარ−დით თვა−ლე−ბი.
შო−რით მო−მეს−მის ყრუ ტა−შის−ცე−მა,
მაგ−რამ იქ ვის−მეს შე−ვებ−რა−ლე−ბი?

მე ვიხ−დი ნი−ღაბს! მომგ−ვა−რეთ რა−ში!
შენ−თან! ნუ−გეშ−თან! ო, ჩქა−რა, ჩქა−რა!
მე მომ−დევს განთქ−მულ სა−ხე−ლის ტა−ში,
დი−დე−ბა, ცრემ−ლი, ღელ−ვა, მუ−ქა−რა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ქარით დატირებულიქარით დატირებული, უნუგეშოდ შთენილი, მიფრინავდა ფოთოლი, ხიდან გადმოცვენილი. და სტიროდა მიდამო, იძრცვნებოდა...ეფემერაცხენთა შეჯიბრებაზე ჩემი ლურჯა ცხენები ჰქროდნენ ეფემერული და ფერადი ქარებით, იყვნენ საუკუნენი, მაგრამ ვერ ...ობელისკიობელისკს, თეთრი მხრიდან მოტანილს, ჩვენ შევცქეროდით ძახილით: დაგმეთ ეჩვენებოდათ ქვის თლილი ტანი ყველასთვის...მოგონება ჩვენი ჭალისასაღამო ხანად ჩალანდრის ცხენი მე მაგონებდა გორებს შორებელს, ფშანში ლანდივით დასცქეროდნენ ხენი ბინდის მეგობ...ედგარი მესამედჩვენ მივდიოდით ტაძრისკენ ორი. იყო საღამო. ლოცვები. ზარი. და ჩვენს საოცარ გზაზე, ლენორა, რტოებს ტირილით ამ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026