kids.ge logo

მწუხარება შენზე

ფავორიტებში დამატება
მე გარს მეხ−ვე−ვა მუ−დამ, ი−გი−ვე
შენ მი−ერ ნა−ზად ნაქ−სო−ვი რი−დე.
ხალხს მოვ−შორ−დე−ბი, მაგ−რამ ღა−მე−ებს
სად და−ვე−მა−ლო, სად წა−ვუ−ვი−დე?

ღვი−ნით თა−სე−ბი ი−სევ ივ−სე−ბა,
ი−სევ მევ−სე−ბა დარ−დით თვა−ლე−ბი.
შო−რით მო−მეს−მის ყრუ ტა−შის−ცე−მა,
მაგ−რამ იქ ვის−მეს შე−ვებ−რა−ლე−ბი?

მე ვიხ−დი ნი−ღაბს! მომგ−ვა−რეთ რა−ში!
შენ−თან! ნუ−გეშ−თან! ო, ჩქა−რა, ჩქა−რა!
მე მომ−დევს განთქ−მულ სა−ხე−ლის ტა−ში,
დი−დე−ბა, ცრემ−ლი, ღელ−ვა, მუ−ქა−რა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

დგება თეთრი დღეებიდგება თეთრი დღეები, რიდეების სეზონი; გაჩნდნენ ორხიდეები ყოვლად უმიზეზონი. ლაჟვარდების კიდეო, დაბურულო ზმა...მერიშენ ჯვარს იწერდი იმ ღამეს, მერი! მერი, იმ ღამეს მაგ თვალთა კვდომა, სანდომიან ცის ელვა და ფერი მწუხარე იყო...მაისმა ისევ მომიტანა ლაჟვარდი ზღვებიმიასმა ისევ მომიტანა ლაჟვარდი ზღვები, მოგონებათა სიხარული და უხვი გრძნობა, წამომყვა ზვირტის მშფოთვარება დ...ქუჩაქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლებისა, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები ცისარტყელების რიგი ზამთრი...ისევ მაისის მათრობს თვალებიისევ მაისის მათრობს თვალები, ისევ სავსე ვარ მზით და ვნებებით, გაჩნდნენ ნათელი თებერვალები, ახლა მცხოვრებნ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026