kids.ge logo

ის

ფავორიტებში დამატება
ღა−მემ მო−ვერ−ცხლილ ძა−ფე−ბის გრო−ვა
გა−და−აქ−სო−ვა სარკმ−ლის მწვა−ნე ბროლს,
სარ−კეს ა−ნათრ−თოლს და−უ−ახ−ლო−ვა
და და−ა−თო−ვა სუ−რა−თებს, სა−წოლს.

მე და−მა−ვი−წყდა ძვე−ლი წვა−ლე−ბა
და ვა−ლა−ლე−ბა გრძნო−ბათ დამ−ხო−ბის,
და მახ−სოვს მხო−ლოდ ცის−ფერთ−ვა−ლე−ბა
ი−დუ−მა−ლე−ბა შო−რე−ულ ტრფო−ბის.

მო−მი−ახ−ლოვ−დი, ვით მთვა−რის შუ−ქი,
მი−თხარ, მა−ჩუ−ქე ოც−ნე−ბათ კრე−ბა.
უ−ჩინ−რად ჩნდე−ბა ვნე−ბათ ქარ−ბუ−ქი...
ეს მართ−ლა ხდე−ბა თუ მე−სიზმ−რე−ბა?

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

დღეთა კარებთან ვდგავარ წუხილითდღეთა კარებთან ვდგავარ წუხილით, ელვამ აანთო ცეცხლის ბუგრები, ცა მემუქრება ჭექა-ქუხილით, მე დამუნჯებით ცას...ედარებოდა შეშლილსმაშინ სტოვებდა ყველას და ყოველს და, ფეერიულ ალში მცურავი, ედარებოდა შეშლილ ბეთჰოვენს, დაუნდობელი და მომდუ...მე ვინც მიყვარდამე რომ მიყვარდა, ის არი, ოცნება გამიდიადა, იმისთა თვალთა ისარი გულზე მაჩნია ტყვიადა. საგულეს ის არ ჩადგებ...დაგიფარავენმივეჩქარები იქ ხელაღებით, სადაც არაგვი მოჰქრის გიჟური, სადაც ბაღებით და ვენახებით ციხიდან შუქი გამოიჟურა....ჩაკეტა კარიჩაკეტა კარი!.. სიცივე იგი ვერ შემოანგრევს რკინეულ რაზას, როცა გათავდა დიდი მიტინგი, ის დაუბრუნდა ვარდებს ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026