მელია და ციყვი
მე−ლამ ციყ−ვი სა−მე−გობ−როდ
თა−ვის სახლ−ში მო−იხ−მო,
ვი−ცი ჭკუ−ით შენ მჯო−ბი−ხარ
ტყე−ში ყვე−ლამ შეგაქო.
მართალი ხარ დროს არ კარ−გავ
ზამთ−რის მა−რაგს ი−კე−თებ,
მინ−და გვერ−დით ა−მო−გიდ−გე
და ვა−კე−თო სი−კე−თე.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
თხას უთხრეს, მგელი მამკვდარახალხური |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
ვეფხვივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ჩამობარდნა თეთრად ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
ზურიკელანინია კაპანაძე |
|
Ძაღლი და სანდრონინია კაპანაძე |
 |
ს - ირაქლემალელა გაბური |
 |
დათო და ყურშამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მოვედ აწ ძმაობესიკი |
|
ბულბულის შურსაბესიკი |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
ზურიკოელიზბარ გაბუნია |
