შავი კატა
თვა−ლებს იფშვ−ნეტს შა−ვი კა−ტა
სიზ−მა−რად თურ−მე თაგ−ვი ნა−ხა,
მას ცო−ცხა−ლი ე−გო−ნა და
ა−ივ−ნის ბოძს მიენარცხა.
ცრემლები სდის ღა−პა−ღუ−პით,
ი−სე მაგ−რად სტკი−ვა თა−ვი,
მას ჰგო−ნი−ა ი−სევ სძი−ნავს
თვალ−წინ დარ−ბის ი−სევ თაგ−ვი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები სიზმრებზე
 |
დედა-ოფო და ორი მართვენათია აბულაძე |
 |
არწივივაჟა–ფშაველა |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
მაისის ისრითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები სიზმრებზე
 |
ვასოს დაბადების დღელელა გაბური |
 |
მსუნაგი ზღარბუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
ლექსი ძილის მოყვარულ ბიჭებზებონდო მაცაბერიძე |
 |
შველიაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ციცრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები სიზმრებზე
 |
მივიწყებული ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
 |
მაღვიძარა მამლაყინწამანანა ტონია |
 |
პრანჭიებინოდარ დუმბაძე |
 |
ანა-გოგოს წერილითამარ ფხაკაძე |
