მელიას ოინები
მე−ლა კუ−და მე−ლი−ას
სა−ქათ−მე−ში ე−ლი−ან,
თუ კი გა−ა−სა−მართ−ლეს
მი−სი დაც−ვა ძნელია.
არ ბეზრ−დე−ბა მე−ლი−ას
ო−ი−ნი და ჯამ−ბა−ზი,
ე−ტყო−ბა რომ ის ა−რის
ძალ−ზე, ძალ−ზე ზარმაცი.
თუ საკ−ვე−ბი და−აკლ−და
მო−დის ბრა−ზით, ბარ−ბა−ცით,
ის ყო−ველ−წუთს ე−ლო−დე−ბა
მო−ნა−დი−რეს დამ−ბა−ჩით.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
თხააკაკი წერეთელი |
 |
ჟირაფილუარა ჭანტურია |
|
მელიალუარა ჭანტურია |
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
 |
ჟირაფი და მზემაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
თხას უთხრესხალხური |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
მელაკუდას ჩივილისოფო გასიტაშვილი |
 |
მაიმუნინათია ჯანაშია |
|
თოვლის მელანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მეხანძრე სპილომანანა ტონია |
|
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
ქებათა-ქებააკაკი წერეთელი |
 |
მელაკუდას სოროვასილ გულეური |
