ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
დედა-ოფო და ორი მართვენათია აბულაძე |
 |
თუთაანა კალანდაძე |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
ძუის მახენესტან კუპრავა |
 |
ე - შმაკუჭალელა გაბური |
|
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
