ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ქეთოს მერცხალილიდია მეგრელიძე |
 |
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
|
ალექსანდრეს გაკვირვებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ხოხობი და მელიანანა სამხარაძე |
 |
სოკოებინესტან კუპრავა |
|
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საფლავი მეფის ირაკლისანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულიალექსანდრე ბეგაშვილი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
