ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შაშვებინოდარ დუმბაძე |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
რატომ ტირის თუთიყუშინათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
|
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ჭორიკანა გუგულიმაია მიქაია |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
