ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
ბეღურა და ბავშვებილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (ჭიკ-ჭიკ, ჭიკ-ჭიკ)ლელა ცუცქირიძე |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
იანესტან კუპრავა |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
|
ლეკვი და ძერალუარა ჭანტურია |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
|
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
აკაკის საიუბილეოდვაჟა–ფშაველა |
