ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
მერცხლებიმარი დიერა |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
|
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
ინტერნაციონალიაკაკი წერეთელი |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
 |
მამალიშიო მღვიმელი |
