ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დილალუარა ჭანტურია |
|
ბეღურალუარა ჭანტურია |
|
ქორი და კრუხილუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
 |
წ - ერო გვირგვინოსანილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
 |
მას აქეთ, რაკი შენდამი ვცან მე სიყვარულიილია ჭავჭავაძე |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ყოყლოჩინა ბატუკამანანა ქურდაძე |
