ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ყვინჩილამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
შოშიალუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ყანჩანუნუ ჯანელიძე |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
|
განა სანადიროდნუნუ ჯანელიძე |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
ჩიტუნიაელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
