ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
 |
ჩ - იტბატონალელა გაბური |
 |
ოფოფის სიზმარიმზია მექერიშვილი |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
