ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ბარტყილუარა ჭანტურია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
|
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
რ - ემეზილელა გაბური |
|
წ - ერო გვირგვინოსანილელა გაბური |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
ლოკოკინას სიმღერამზია მექერიშვილი |
 |
ტყეინგა ქორდელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
