ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
|
მერცხალილუარა ჭანტურია |
|
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
კოწია მამალინანა გასვიანი |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
მერცხლებიმარი დიერა |
 |
ყანჩანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
მამალილუარა ჭანტურია |
 |
სურვილიაკაკი წერეთელი |
