ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
პაწაწინა წიწილაილია სიხარულიძე |
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
რატომ ტირის თუთიყუშინათია ჯანაშია |
|
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
კ - ოჭობალელა გაბური |
 |
ოფოფის სიზმარიმზია მექერიშვილი |
|
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩიტი და ილაშიო მღვიმელი |
|
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
