ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
სუროს შაშვი შეფენიანესტან კუპრავა |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
|
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
