ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
|
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
ბეღურასოფო გასიტაშვილი |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ლოკოკინას სიმღერამზია მექერიშვილი |
 |
*** (გაზაფხუდა, ჩიტუნები)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
