ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ძუის მახენესტან კუპრავა |
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
ღ-აჟოლელა გაბური |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
|
შავნი შაშვნიბესიკი |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ერთმა პატარა ბეღურამნოდარ დუმბაძე |
 |
მამალილუარა ჭანტურია |
