ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
ბავშვებილუარა ჭანტურია |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
|
ბეღურების სატკივარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
