ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
ქეთოს მერცხალილიდია მეგრელიძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
თუთაანა კალანდაძე |
 |
ენძელახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
 |
იხვების პიკნიკინუნუ ჯანელიძე |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
|
წეროდენანუნუ ჯანელიძე |
 |
თუთიყუში ჟაკონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
|
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
