ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
 |
დამქროლა ქარმან სასტიკმან, თან წარმიტანა ყვავილინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
 |
ღრუბელიგივი ჭიჭინაძე |
|
იხვის ჭუკილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
 |
გათვლანუნუ ჯანელიძე |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
 |
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის მეგობარიმზია გოგნიაშვილი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
