ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
მერცხალოლუარა ჭანტურია |
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
|
ჩიტილუარა ჭანტურია |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
თუთიყუში ჟაკონესტან კუპრავა |
 |
*** (რას უსმენ ჩემო სანდრიკო)მანანა კაკაჩია |
 |
რ - ემეზილელა გაბური |
|
ბ - ოლოცეცხლალელა გაბური |
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
ბედნიერი ერიილია ჭავჭავაძე |
