ალვები თოვლში
და−ათ−რობს მთვა−რე თოვ−ლი−ან ალ−ვებს
ივ−ლი−სის−ფე−რი ყინ−ვის თა−სე−ბით!
სი−თეთ−რე შვე−ნის მა−ღალ მწვერ−ვა−ლებს,
ვით სასძ−ლოს ფარ−ჩა და ალ−მა−სე−ბი.
მოკ−რი−ა−ლე−ბულ ჰა−ერ−ში ო−დეს
გულ−ცი−ვად ბრ−წყი−ნავს ფარ−ჩა ნა−თე−ლი,
ოჰ, ნე−ტა−ვი არ შეირხეო−დეს
გა−დაზ−ნე−ქი−ლი სიზმ−რე−ბის წე−ლი!
მკრთა−ლი ვარ−დე−ბი დასც−ვი−ვა ხე−ლებს,
ჩა−მო−იშ−ლე−ბა შუ−ქი - პირ−ბა−დე
და უც−ნობ რა−მის შორ სა−კურ−თხე−ველს
უნ−და ვუხ−მობ−დე გან−თი−ა−დამ−დე.
დგას გა−ყი−ნულ−თა ოც−ნე−ბათ კრე−ბა:
მთა თეთ−რი, რო−გორც მა−ღალი რა−ში...
და უჩ−ვევ ნა−თელს ე−ა−ლერ−სე−ბა
ჩვე−ულ სი−ცი−ვის მძი−ნა−რე−ბა−ში.
ივ−ლი−სის−ფე−რი ყინ−ვის თა−სე−ბით!
სი−თეთ−რე შვე−ნის მა−ღალ მწვერ−ვა−ლებს,
ვით სასძ−ლოს ფარ−ჩა და ალ−მა−სე−ბი.
მოკ−რი−ა−ლე−ბულ ჰა−ერ−ში ო−დეს
გულ−ცი−ვად ბრ−წყი−ნავს ფარ−ჩა ნა−თე−ლი,
ოჰ, ნე−ტა−ვი არ შეირხეო−დეს
გა−დაზ−ნე−ქი−ლი სიზმ−რე−ბის წე−ლი!
მკრთა−ლი ვარ−დე−ბი დასც−ვი−ვა ხე−ლებს,
ჩა−მო−იშ−ლე−ბა შუ−ქი - პირ−ბა−დე
და უც−ნობ რა−მის შორ სა−კურ−თხე−ველს
უნ−და ვუხ−მობ−დე გან−თი−ა−დამ−დე.
დგას გა−ყი−ნულ−თა ოც−ნე−ბათ კრე−ბა:
მთა თეთ−რი, რო−გორც მა−ღალი რა−ში...
და უჩ−ვევ ნა−თელს ე−ა−ლერ−სე−ბა
ჩვე−ულ სი−ცი−ვის მძი−ნა−რე−ბა−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
რას ჩურჩულებენ ფიფქები...ქეთევან კვიტატიანი |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
|
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ასეთია ზამთრის ღამენესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
დიდი თამარივაჟა–ფშაველა |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
