მონაზონ ქალს ოფელიას
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
კულუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
ხელოვნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
