მონაზონ ქალს ოფელიას
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
