ტყის ზღაპარი
პა−ტა−რა ხეს დიდ ხემ უ−თხრა:
„ა−ღა−რა მსურს მე ხე მერქ−ვას,
ვინც არ გინ−და, მეს−ტუმ−რე−ბა
და უ−გუ−ლოდ მაც−ლის მერ−ქანს;
ა−გერ კი−დევ, იმ კაცს ხე−დავ,
ა−უ−ღი−ა ხელ−ში ცუ−ლი,
გვჭრის და გვჩე−ხავს უ−მო−წყა−ლოდ
ტყე−ში სამტ−როდ შემოსული“.
აქ დიდ−მა ხემ ნაღვ−ლი−ა−ნად
უ−პა−სუ−ხა ხეს პა−ტა−რას:
„იმ ცულს თა−ვი რკი−ნი−სა აქვს,
ჩვე−ნის−თა−ნა ხე აქვს ტა−რად;
ჩვე−ნი მოძ−მე ჩვენ გვღა−ლა−ტობს,
მძლავრს სურს სუსტ−ზე გა−ბა−ტონ−დეს.
რას დაგ−ვაკ−ლებს ჩვენ ის კა−ცი,
ცულს რომ ტა−რად ხე არ ჰქონდეს?“
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
 |
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე გადმოვკიდეანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ვაშლიქეთევან გარაყანიძე |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
|
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
