kids.ge logo

მცხეთიდან

ფავორიტებში დამატება
სვე−ტი−ცხო−ველ−ში ხვალ იქ−ნე−ბა დი−დი მ−ცხე−თო−ბა,
მაგ−რამ, შე−ხე−დე, სად დამდ−გა−რა ძვე−ლი დი−დე−ბა.
ვინ ა−ა−შე−ნა იმ სი−მაღ−ლეს? რა პო−ე−ტო−ბა
შესძ−ლებს გად−მოს−ცეს ი−მა დღე−თა გა−ბე−დი−თე−ბა?

ახ−ლა ვი−ღა−ცა გულ−მოდ−გი−ნედ იქ გზას ა−კე−თებს,
გა−მოქ−ვა−ბუ−ლი ქა−ლა−ქე−ბი რომ ი−სევ ნა−ხოს.
ქვე−ვით კი, ქა−ლი ა−ხალ−გაზრ−და, რო−გორც ნაკ−ვე−თებს,
შა−ვით მო−სი−ლი, მწუ−ხა−რე−ბით მიჰყ−ვე−ბა ა−ხოს.

ჩვენ გა−ვი−ა−რეთ ში−ო მღვი−მის ვრცე−ლი ბა−ქა−ნი,
მტკვარ−ზე შო−რი−დან და−ვი−ნა−ხეთ, მი−დის ტი−ვე−ბი,
და ი−სევ მთე−ბი... მე−ჩე−თი−ა ეს თუ სა−კა−ნი?
თუ მო−გო−ნე−ბათ და−კარ−გუ−ლი ნეგატი−ვე−ბი?

ა−სუ−ლა კორ−დი, რო−გორც ქუ−დი რუს−თა−ვე−ლი−სა,
მე შე−ვაჩ−ვი−ე კი−დეც თვა−ლი ა−ქა−უ−რო−ბას,
მა−ტა−რე−ბელ−ში თვალს რომ ხუ−ჭავ, გრძნო−ბა ვე−ლი−სა,
ა−სე გგო−ნი−ა, თით−ქო ის−მენ ზღვის ხმა−უ−რო−ბას.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ქარი ამწევი ფარდისსიკვდილი პირად ოდენ ვიქნები, მე ჩემ დემონებს ვსთხოვ, რომ დახურონ ყველა წიგნები, სადაც შენს იქით, სადაც შე...მე და ღამეეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება, სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება. მთვარი...ქალავ!გულო, ოცნებას მალავ! ცაო, ლურჯდება ზოლი! ვაჟი: - დაიცა, ქალავ! ქალი: - დაგიბრმა თოლი! შორით ბრუნდება წყალ...იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავიმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავ... იმგვარადვე მდევ... იმგვარადვე მკლავ. ო, როგორ მომწყურდი! მწუხარეა ...ვილანელიყოველივე ქარია და ჩვენება! ოჰ, სიცოცხლეც უეცარი ქარია... მარადია ერთადერთი: შვენება. ყოველგვარი ღამეების ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026