„რა ვქნისა“ ციხე ავაგე
„რა ვქნისა“ ცი−ხე ა−ვა−გე,
ჯავ−რი შე−ვა−ბი კა−რა−და,
სა−ი−ქი−ო−დან მო−ი−დენ
ამ ცი−ხის სა−ნა−ხა−ვა−და.
ბევ−რი უ−ა−რეს ცი−ხესა,
კარ ვერ გა−ტე−ხეს ძა−ლა−და,
მემ−რე თქვეს: დრო რო მო−ა−ლის,
კარ გა−ი−ღე−ბის თა−ვა−და.
ჯავ−რი შე−ვა−ბი კა−რა−და,
სა−ი−ქი−ო−დან მო−ი−დენ
ამ ცი−ხის სა−ნა−ხა−ვა−და.
ბევ−რი უ−ა−რეს ცი−ხესა,
კარ ვერ გა−ტე−ხეს ძა−ლა−და,
მემ−რე თქვეს: დრო რო მო−ა−ლის,
კარ გა−ი−ღე−ბის თა−ვა−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
