„რა ვქნისა“ ციხე ავაგე
„რა ვქნისა“ ცი−ხე ა−ვა−გე,
ჯავ−რი შე−ვა−ბი კა−რა−და,
სა−ი−ქი−ო−დან მო−ი−დენ
ამ ცი−ხის სა−ნა−ხა−ვა−და.
ბევ−რი უ−ა−რეს ცი−ხესა,
კარ ვერ გა−ტე−ხეს ძა−ლა−და,
მემ−რე თქვეს: დრო რო მო−ა−ლის,
კარ გა−ი−ღე−ბის თა−ვა−და.
ჯავ−რი შე−ვა−ბი კა−რა−და,
სა−ი−ქი−ო−დან მო−ი−დენ
ამ ცი−ხის სა−ნა−ხა−ვა−და.
ბევ−რი უ−ა−რეს ცი−ხესა,
კარ ვერ გა−ტე−ხეს ძა−ლა−და,
მემ−რე თქვეს: დრო რო მო−ა−ლის,
კარ გა−ი−ღე−ბის თა−ვა−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარებს ქარობაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!ლადო ასათიანი |
 |
ზღარბილუარა ჭანტურია |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
