მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
|
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
