მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ნინილუარა ჭანტურია |
