მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
|
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
