მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
|
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ეტლზედბესიკი |
