მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
 |
კაცური კაცის ცხოვრებამურმან ლებანიძე |
 |
მოხუცის დარიგებაიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
|
თვალს მიხვევენ...აკაკი წერეთელი |
