მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მარმარილოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
 |
ლოცვა ტრფიალისადავით მაჩაბელი |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
