მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
 |
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
