მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
|
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რა დახატა ბაქარმავასილ გულეური |
 |
ეტლზედბესიკი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
მე გადმოვკიდეანა კალანდაძე |
