მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
|
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სექტემბერი რას მღერისგივი ჭიჭინაძე |
 |
უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სვისადმიბესიკი |
