მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
|
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
|
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
 |
რეზის ლექსიელენე სალარიძე |
