მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
|
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
