მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
ნუ იამაყებხალხური |
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
