მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ეტლზედბესიკი |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მოხუცის დარიგებაიოსებ გრიშაშვილი |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თვალს მიხვევენ...აკაკი წერეთელი |
