მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
 |
ნინილუარა ჭანტურია |
 |
ბაღინოდარ დუმბაძე |
