მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
