მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
თვალს მიხვევენ...აკაკი წერეთელი |
|
სანამ ვიყავ ახალგაზრდააკაკი წერეთელი |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
