მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვარსკვლავივაჟა–ფშაველა |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
საბავშვო ბაღთან დამშვიდობებამზია გოგნიაშვილი |
 |
ტყუილი თუ მართალიგივი ჭიჭინაძე |
