მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
|
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
