მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
|
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
|
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბედისადმიბესიკი |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
ზღარბილუარა ჭანტურია |
|
სვისადმიბესიკი |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
