მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
კულუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
|
აღმართ-აღმართაკაკი წერეთელი |
