მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
|
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
 |
უსულდგმულო ცხოვრებაილია ჭავჭავაძე |
|
მხარი მხარს, მხარი მხარს!გალაკტიონ ტაბიძე |
