მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
|
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
