მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
*** (თეთრად გადახატულა)დიანა ღვალაძე |
 |
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
