მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
|
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
საბავშვო ბაღთან დამშვიდობებამზია გოგნიაშვილი |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ეტლზედბესიკი |
 |
მერცხალიალეკო შენგელია |
