მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
|
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
|
მამალილუარა ჭანტურია |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
