მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მერცხალიალეკო შენგელია |
 |
ვანოგივი ჭიჭინაძე |
 |
წუთისოფელი რა არი?ხალხური |
