მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
სამურაბე ბალიმანანა ტონია |
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბედისადმიბესიკი |
