მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
|
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ეტლზედბესიკი |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
|
უსულდგმულო ცხოვრებაილია ჭავჭავაძე |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
