მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ნუ იამაყებხალხური |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
|
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
გოდებააკაკი წერეთელი |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
