მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სვისადმიბესიკი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეტლზედბესიკი |
