მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
