მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მარმარილოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
|
არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!ლადო ასათიანი |
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
