მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
|
მარმარილოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ისეთი ბიჭი ვიქნებიედუარდ უგულავა |
 |
მამალილუარა ჭანტურია |
