მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
კულუარა ჭანტურია |
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
|
ზღარბილუარა ჭანტურია |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
