მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
 |
ტყუილი თუ მართალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
