ეტლზედ
ეტ−ლი სივრ−ცით ცას გვა−რობს, თუ ვინ ჰყვა გზა−სა.
სიგრ−ძე მი−სი−სა გზი−სა არ გვა−რობს ცა−სა.
მა−შა ვი−თა ვსცნა?
მსურს მი−სი კოც−ნა!
ეტ−ლის პირ−მან მიმ−ზად−ნა თვის−სა ტკბილ ხმა−სა;
ხმა−მან მის−მან გან−მაგ−დო, ა−ით ნა−ვი ზღვა−სა.
მიკ−ვირს და მე−ოც−ნა!
ჭირ−ნი მე−ოც−ნა!
ეტლ−მან ლხინ−სა მაწ−ვი−ა; ვხე−დევთ ე−ით ყმა−სა;
მის−მან ლხინ−მან ჭი−რე−ბის კო−ნა მკრა გზა−სა;
გა−რე გამ−ტყორც−ნა,
შორს გა−მა−ოც−ნა!
ეტლ−სა პი−რი ზურ−გით აბს, შეჰ−გავს წყლად დგმა−სა;
ზურგ−ნი მკერ−დად უმხ−რი−ან მას ეშ−მაკთ ძმა−სა.
ეს−დენ, რა დრო ცნა,
სრუ−ლად ამ−ხოც−ნა!
სიგრ−ძე მი−სი−სა გზი−სა არ გვა−რობს ცა−სა.
მა−შა ვი−თა ვსცნა?
მსურს მი−სი კოც−ნა!
ეტ−ლის პირ−მან მიმ−ზად−ნა თვის−სა ტკბილ ხმა−სა;
ხმა−მან მის−მან გან−მაგ−დო, ა−ით ნა−ვი ზღვა−სა.
მიკ−ვირს და მე−ოც−ნა!
ჭირ−ნი მე−ოც−ნა!
ეტლ−მან ლხინ−სა მაწ−ვი−ა; ვხე−დევთ ე−ით ყმა−სა;
მის−მან ლხინ−მან ჭი−რე−ბის კო−ნა მკრა გზა−სა;
გა−რე გამ−ტყორც−ნა,
შორს გა−მა−ოც−ნა!
ეტლ−სა პი−რი ზურ−გით აბს, შეჰ−გავს წყლად დგმა−სა;
ზურგ−ნი მკერ−დად უმხ−რი−ან მას ეშ−მაკთ ძმა−სა.
ეს−დენ, რა დრო ცნა,
სრუ−ლად ამ−ხოც−ნა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
ისეთი ბიჭი ვიქნებიედუარდ უგულავა |
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
