kids.ge logo

ბაზალეთის ტბა

ფავორიტებში დამატება
ბა−ზა−ლე−თი−სა ტბის ძი−რას
ოქ−როს აკ−ვა−ნი ა−რი−სო,
და მის გარ−შე−მო, წყლის ქვე−შე,
უ−ცხო წალ−კო−ტი ჰყვა−ვი−სო.
მწვა−ნე−ა მუ−დამ წალ−კო−ტი,
ა−რასდ−როს, თურ−მე, არ სჭკნე−ბა,
ქვეყ−ნი−სა დრო−თა ტრი−ალ−სა
ი−გი არ ე−მორ−ჩი−ლე−ბა.
ვერ ერ−ჩის, თურ−მე, მის მწვა−ნეს
ვერც სი−ცხე, ვერ−ცა ზამ−თა−რი,
და ი−მის მზი−ან ჩრდი−ლებ−ში
მუ−დამ გა−ზა−ფხუ−ლი ა−რი.
წალ−კო−ტის შუ−ა−გულ−ში−ა
ის აკ−ვა−ნი ას−ვე−ნი−ა,
და ჯერ კაც−თა−განს იქ ჩასვ−ლა
ა−რა−ვის გა−უ−ბედ−ნი−ა.
მარ−ტო ერთ−ნი სი−რი−ნოზ−ნი
იმ აკ−ვანს გარს ეხ−ვე−ვი−ან,
მარ−ტო ი−გინი გრძნე−ულ−ნი
დასტრ−ფი−ან და დამ−ღე−რი−ან...
ამ−ბო−ბენ, - თა−მარ დე−დო−ფალს
ის აკ−ვა−ნი იქ ჩა−უდ−გამს,
და ერს თვის−თა ცრემლთ ნა−დე−ნით
ტბა კარ−ვად ზედ გა−დუ−ხუ−რავს.
ა−მას კი ა−ღარ ამ−ბო−ბენ -
აკ−ვან−ში ვინ ჩა−აწ−ვი−ნა,
ან თვით ერ−მა თვი−სი ცრემ−ლი
ზედ ტბად რისთ−ვის და−ა−დი−ნა...
იქ−ნებ, აკ−ვან−ში ის ყრმა წევს,
ვი−სიც არ ითქ−მის სა−ხე−ლი,
ვი−საც დღე-და-ღამ ჰნატ−რუ−ლობს
ჩუ−მის ნატვ−რი−თა ქართ−ვე−ლი?
თუ ე−სე ა−რის, ნე−ტა მას,
ვაჟ−კაც−სა სა−ხე−ლო−ვან−სა,
ვი−სიცა ხე−ლი პირ−ვე−ლად
დასწვ−დე−ბა ი−მა აკ−ვანსა!
თუ ე−სე ა−რის, ნე−ტა მას,
დე−და−სა სა−ხელ−დე−ბულ−სა,
ვინც იმ ყრმას პირ−ველ მი−აწვ−დის
თვის ძუ−ძუს მად−ლით ცხე−ბულ−სა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გუთნის დედაერთს ბედ ქვეშა ვართ, ლაბავ, მე და შენ, წილად გვარგუნეს შავი მიწა ჩვენ. ერთგულად ვჭიმოთ ჭაპანი ჩვენი, უსიხ...ხმა გულისაჩუმ მაღნარშია წამოწოლილი ვიყავ, ზედ მედგა ხის უხვი ჩრდილი, და საიდღამაც ნაზი ბულბული სტვენდა სიყვარულს გა...ალაზანსსიჭაბუკისა ყვავილი დამიჭკნო ჟამთა დენამა, ნდომა მომაკლო, დამიგდო სასაპყროდ გული რბენამა. საბა ორბელიანი. ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...დაე თუნდ მოვკვდე არ მეშინიანდაე თუნდ მოვკვდე არ მეშინიან, მაგრამ კი ისე, რომ ჩემი კვალი ნახონ მათ, ვინცა ჩემს უკან ვლიან, თქვან: აღას...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026