რომელი საათია?
გულ−ში მწუ−ხა−რე−ბამ ღა−მე გაათია…
მა−ინც არ მას−ვე−ნებს მწა−რე სი−ნა−ნუ−ლი -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ვდგე−ვარ ფან−ჯა−რას−თან, ღა−მე არ უცვ−ლე−ბა,
მთე−ლი შე−მოდ−გო−მა თავ−ზე და−მა−თი−ა.
ახ−ლა მხოლდ სა−მი ი−ყოს, შე−იძ−ლე−ბა?
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
სა−მის, შე−იძ−ლე−ბა, ა−რის მე−სა−მე−დი,
მაგ−რამ გა−ი−ხე−დავ, მა−ინც წყვდი−ა−დი−ა,
კი−ვის სად−გი−რი−დან ზა−რი მე−ცა−მე−ტე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ფიქრ−ში გახ−ვე−უ−ლა ბნე−ლი დე−რე−ფა−ნი,
ღა−მის მე−ეტ−ლე რომ ვე−ღარ და−ა−ტი−ა.
ი−სევ ნერ−ვი−უ−ლად რე−კავს ტე−ლე−ფო−ნი, -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ღმერ−თო, რო−გორ მოხ−და, წვი−მა მო−სის−ხა−რი
თით−ქოს შე−უ−წყვე−ტი კუპ−რის ნა−კა−დი−ა,
ა−ღარ გა−თენ−დე−ბა ღა−მე სა−ზი−ზღა−რი!
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ი−ყო შარლ ბოდ−ლე−რი: “მწა−რე და ძვირ−ფა−სი
თრო−ბის სა−ა−თი−ა, ღვი−ნის სა−ა−თი−ა!”
ა−სე იძ−ლე−ო−და პა−სუხს შე−კი−თხვა−ზე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მოაწყვეთ ოჯახური პიკნიკი ბუნებაში
გაატარეთ დრო ბუნებაში, ისიამოვნეთ სუფთა ჰაერით და ასწავლეთ ბავშვებს ბუნების დაფასება.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
 |
კრწანისის ყაყაჩოებილადო ასათიანი |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
|
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
გოდებააკაკი წერეთელი |
 |
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
