kids.ge logo

იქ პოეზიის ფრიალებს დროშა

ფავორიტებში დამატება
ზღვა−ში გად−ვისვ−რი ბე−დი−თი ბა−დეს,
რომ ოქ−როს თევ−ზი მოჰყ−ვეს ცბი−ე−რი.
მი−სი და−ნახ−ვა მრა−ვალ−ჯერ სცა−დეს,
მე კი ნამდ−ვი−ლად ვარ ბედ−ნი−ე−რი.

ზღვა−ში ჩა−ვაგ−დებ სა−ო−ცარ ან−კესს,
ა−ჰა, სი−რე−ნას ა−მოჰყ−ვა გუ−ლი,
ი−გი მო−მას−მენს მშვე−ნი−ერ ჰან−გებს
და მე ნამდ−ვი−ლად ვარ მო−ხიბ−ლუ−ლი.

დღე გაჟ−ღენ−თი−ლა ქროლ−ვით მზი−ა−ნით,
სა−დღაც, სხვა მხა−რეს გა−და−ნა−ტა−ნი,
ზღვა ღე−ლავს ი−სევ ხა−ლი−სი−ა−ნი,
დღე ე−ლავს, რო−გორც ცე−ცხლის მა−და−ნი.

მის−ცუ−რავს გე−მი, ტრი−ა−ლებს ზვირ−თი,
ჩვენ გა−ვა−ყო−ლეთ ხო−მალ−დებს კვა−ლი,
იქ პო−ე−ზი−ის ფრი−ა−ლებს დრო−შა
და დრო−შებს შუ−რით გასც−ქე−რის თვა−ლი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ჩაკეტა კარიჩაკეტა კარი!.. სიცივე იგი ვერ შემოანგრევს რკინეულ რაზას, როცა გათავდა დიდი მიტინგი, ის დაუბრუნდა ვარდებს ...სინამდვილეში ოცნებისასდაე, ვცდებოდე, მატყუებდეს ოცნება ჩემი, აუსრულებელ იმ ოცნებებს კვლავ მივეცემი. ჩემს შორ გაზაფხულს უდარაჯებ...დამწველი თავის სიმშვენიერითდამწველი თავის სიმშვენიერით, დამშვენებული უხვი განგებით ფეხთან პერანგი იწვა ცბიერი, როგორც ელვარე ფარშავა...ეს მშობლიური ქარიაI შავმა ნისლმა დანისლა მთები დაღესტანისა, აიმართნენ კოშკები ცისა და ნესტანისა. გახსოვს? ტოტი ქარისა აქანე...ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალა ზაფხულის ტყეებს გადაახალა. ისმოდა ხმები ახალ-ახალი, ტყე ტაძარივით იყო მაღალი....
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026