მთა და ღრუბელი
ღრუბ−ლით გა−და−ფა−რუ−ლა
ა−მა−ყი მთა ცამ−დე;
მზის სხი−ვე−ბი ე−ფე−რე−ბა
ნის−ლის გაქრობამდე.
ნაკადულის ჩხრი−ა−ლი
ა−რე−მა−რეს ი−პყრობს,
ყვა−ვი−ლე−ბი მზის სხი−ვებს
სა−ა−ლერ−სოდ იხმობს.
მწვანე ფე−რი ე−დე−ბა
კორ−დებ−სა და ვე−ლებს,
მთა კი სა−ი−დუმ−ლოს
ან−დობს მხო−ლოდ ჯიხ−ვებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
|
ჩიტილუარა ჭანტურია |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
