მთა და ღრუბელი
ღრუბ−ლით გა−და−ფა−რუ−ლა
ა−მა−ყი მთა ცამ−დე;
მზის სხი−ვე−ბი ე−ფე−რე−ბა
ნის−ლის გაქრობამდე.
ნაკადულის ჩხრი−ა−ლი
ა−რე−მა−რეს ი−პყრობს,
ყვა−ვი−ლე−ბი მზის სხი−ვებს
სა−ა−ლერ−სოდ იხმობს.
მწვანე ფე−რი ე−დე−ბა
კორ−დებ−სა და ვე−ლებს,
მთა კი სა−ი−დუმ−ლოს
ან−დობს მხო−ლოდ ჯიხ−ვებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ბუნების სიყვარულილუარა ჭანტურია |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ვაზილუარა ჭანტურია |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
|
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
