მთა და ღრუბელი
ღრუბ−ლით გა−და−ფა−რუ−ლა
ა−მა−ყი მთა ცამ−დე;
მზის სხი−ვე−ბი ე−ფე−რე−ბა
ნის−ლის გაქრობამდე.
ნაკადულის ჩხრი−ა−ლი
ა−რე−მა−რეს ი−პყრობს,
ყვა−ვი−ლე−ბი მზის სხი−ვებს
სა−ა−ლერ−სოდ იხმობს.
მწვანე ფე−რი ე−დე−ბა
კორ−დებ−სა და ვე−ლებს,
მთა კი სა−ი−დუმ−ლოს
ან−დობს მხო−ლოდ ჯიხ−ვებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
 |
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
იანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
