აისი
დგე−ბა ა−ი−სი, ნათ−დე−ბა დი−ლა
ლა−ლისფ−რად იღვ−რე−ბა მზე,
კვირ−ტე−ბი ლა−მა−ზად გაშ−ლი−ლა
სი−ხა−რულს გვპირ−დე−ბა დღე.
ბარტყების ჟღურ−ტუ−ლი ის−მის
ჩი−ტებ−მა და−სე−რა ცა,
თა−ვი შეგ−ვახ−სე−ნა ნი−ავ−მა
აფ−რა გაჰკ−რა და გაშალა.
ჩიტების ჭიკ−ჭი−კი ე−ა−მა,
უ−მალ ტყი−სა−კენ გას−წი−ა,
ამ მო−ფარ−ფა−ტე პეპ−ლებ−საც
მას−თან თა−მა−ში სწა−დი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
ოქროსფერი ხარიხებინათია ჯანაშია |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
მზეო, მზეო ცხრათვალავმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
