მელანქოლიური მოსიმღერე
მშვე−ნი−ე−რი მახ−სოვს ბა−ღი, მე−ბა−ღე მას არ თარ−გავს,
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
უ−ნა−ზე−სი სიყ−ვა−რუ−ლიც გულს ვარ−დე−ბით არ ქარ−გავს.
დავ−კარ−გე და გუ−ლი მტკი−ვა - კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
ჯანმრ−თე−ლო−ბა ა−რის გან−ძი, სხვა გან−ძებს რომ ა−რა ჰგავს
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ ბევ−რი რამ და−მი−კარ−გავს.
მქონ−და დი−დი ნე−ბის−ყო−ფა, მუ−ხას ჰგავ−და, კლდეს ნარ−გავს,
დავ−კარ−გე და ი−მა−ვე დღეს სი−ცო−ცხლეც და−მი−კარ−გავს.
ა−ღარ მიყ−ვარს, ო, ქა−ლა−ქო, ცხოვ−რე−ბის სი−ავ−კარ−გე -
არ ვამ−ბობ, რომ ყვე−ლა−ფე−რი, ყვე−ლა−ფე−რი დავ−კარ−გე!
ნურც ვინ მე−ტყვის: გულს ნუ ი−ტეხ, გუ−ლი ხომ ქვას ა−რა ჰგავს
ა−რაფერი, ან სულ ცო−ტა, ცო−ტა რამ და−გი−კარ−გავს!
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
უ−ნა−ზე−სი სიყ−ვა−რუ−ლიც გულს ვარ−დე−ბით არ ქარ−გავს.
დავ−კარ−გე და გუ−ლი მტკი−ვა - კარ−გი რამ და−მი−კარ−გავს
ჯანმრ−თე−ლო−ბა ა−რის გან−ძი, სხვა გან−ძებს რომ ა−რა ჰგავს
დავ−კარ−გე და ვიგრ−ძე−ნი, რომ ბევ−რი რამ და−მი−კარ−გავს.
მქონ−და დი−დი ნე−ბის−ყო−ფა, მუ−ხას ჰგავ−და, კლდეს ნარ−გავს,
დავ−კარ−გე და ი−მა−ვე დღეს სი−ცო−ცხლეც და−მი−კარ−გავს.
ა−ღარ მიყ−ვარს, ო, ქა−ლა−ქო, ცხოვ−რე−ბის სი−ავ−კარ−გე -
არ ვამ−ბობ, რომ ყვე−ლა−ფე−რი, ყვე−ლა−ფე−რი დავ−კარ−გე!
ნურც ვინ მე−ტყვის: გულს ნუ ი−ტეხ, გუ−ლი ხომ ქვას ა−რა ჰგავს
ა−რაფერი, ან სულ ცო−ტა, ცო−ტა რამ და−გი−კარ−გავს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მუხალუარა ჭანტურია |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
|
დაჭრილი შველილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
 |
სახლივასილ გულეური |
