ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
ბეღურალუარა ჭანტურია |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
|
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
 |
იშლებიან ყანებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
 |
შემოდგომაცირა ტურაშვილი |
 |
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
|
დედამიწის ლამპაროლუარა ჭანტურია |
|
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
