ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
*** (მზე პირს იბანს და წვეთებით სულ დასველდა საქანელა)ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
გამოცანანინო სტურუა |
|
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
 |
შემოდგომას ბარაქაოცირა ტურაშვილი |
 |
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
|
*** (დედი, ცაზე ვარსკვლავები)მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
ციური ხმებიილია ჭავჭავაძე |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
