ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჟირაფი და მზემაია წიგნაძე |
|
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
დგება თეთრი დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
მივიჩქარით ვენახშინესტან კუპრავა |
 |
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
|
მზე მიცქერის ფანჯრიდანმანანა ტონია |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
ალერსიდავით მაჩაბელი |
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
