მზე შინა
მზე ში−ნა და მზე გა−რე−თა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
უ−კივ−ლი−ა მა−მალ−სა−ო,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
გა−თენ−დი, თუ გა−თენ−დე−ბი,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
მზე დაწ−ვა და მთვა−რე შო−ბა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ჩვენ ვა−ჟი დაგვ−ბა−დე−ბი−ა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
დუშ−მან−სა ქა−ლი ჰგო−ნი−ა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ვა−ჟის მა−მა შინ არ ა−რი,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ქა−ლაქს ა−რი აკვ−ნისთ−ვი−ნა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ვა−ჟის მა−მას მო−უხ−დე−ბა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო,
თეთ−რი კა−ბა ატ−ლა−სი−სა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო,
ცხენ−ზე ჯდო−მა, ჯი−რი−თო−ბა,
მზევ შინ შე−მო−დი−ო,
ყა−ბახს სრო−ლა, ბურ−თა−ო−ბა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
მზევ, შე−მო−დი ბა−კებ−სა−ო,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო,
ცხვარს და−გიკ−ლავ მა−კე−სა−ო,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო!
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
უ−კივ−ლი−ა მა−მალ−სა−ო,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
გა−თენ−დი, თუ გა−თენ−დე−ბი,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
მზე დაწ−ვა და მთვა−რე შო−ბა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ჩვენ ვა−ჟი დაგვ−ბა−დე−ბი−ა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
დუშ−მან−სა ქა−ლი ჰგო−ნი−ა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ვა−ჟის მა−მა შინ არ ა−რი,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ქა−ლაქს ა−რი აკვ−ნისთ−ვი−ნა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
ვა−ჟის მა−მას მო−უხ−დე−ბა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო,
თეთ−რი კა−ბა ატ−ლა−სი−სა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო,
ცხენ−ზე ჯდო−მა, ჯი−რი−თო−ბა,
მზევ შინ შე−მო−დი−ო,
ყა−ბახს სრო−ლა, ბურ−თა−ო−ბა,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო.
მზევ, შე−მო−დი ბა−კებ−სა−ო,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო,
ცხვარს და−გიკ−ლავ მა−კე−სა−ო,
მზევ, შინ შე−მო−დი−ო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები მზეზე
 |
იხვი და მამალინოდარ დუმბაძე |
 |
ვანოგივი ჭიჭინაძე |
 |
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
|
მუდარავაჟა–ფშაველა |
 |
სამშობლოს სიყვარულინაზი თარგამაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები მზეზე
|
ალერსიდავით მაჩაბელი |
 |
დედა და ლილიმანანა კაკაჩია |
|
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
|
კარგი საღამონუნუ კერესელიძე |
|
ღრუბელიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები მზეზე
 |
მარიამიინგა ქორდელი |
 |
იმერული ნანინააკაკი წერეთელი |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
|
ძირსაკაკი წერეთელი |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
