ფოთლები
ჭკნე−ბა, ყვითლ−დე−ბა საბ−რა−ლო ბა−ღი,
ქა−რი უ−ბე−რავს, ფოთ−ლე−ბი სცვი−ვა,
გა−მო−ურკ−ვე−ველ მწუ−ხა−რე−ბა−ში
მზეს სუ−ლი უ−წუხს და გუ−ლი სტკი−ვა,
ნო−ემბ−რის ქარ−მა ყვი−თელ ფოთ−ლე−ბით
კვალ-ბილიკები გა−და−ი−ა−რა,
ფოთ−ლე−ბი ს−წყდე−ბა იმ გა−ტა−ცე−ბას
და შე−მოდ−გო−მის მე−ფობს ი−ა−რა.
ქა−რი უ−ბე−რავს, ფოთ−ლე−ბი სცვი−ვა,
გა−მო−ურკ−ვე−ველ მწუ−ხა−რე−ბა−ში
მზეს სუ−ლი უ−წუხს და გუ−ლი სტკი−ვა,
ნო−ემბ−რის ქარ−მა ყვი−თელ ფოთ−ლე−ბით
კვალ-ბილიკები გა−და−ი−ა−რა,
ფოთ−ლე−ბი ს−წყდე−ბა იმ გა−ტა−ცე−ბას
და შე−მოდ−გო−მის მე−ფობს ი−ა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
გაზაფხულიდიანა ღვალაძე |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ამაყი მთალუარა ჭანტურია |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
|
მთვარენესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
 |
რთველიმანანა ტონია |
|
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
