ფოთლები
ჭკნე−ბა, ყვითლ−დე−ბა საბ−რა−ლო ბა−ღი,
ქა−რი უ−ბე−რავს, ფოთ−ლე−ბი სცვი−ვა,
გა−მო−ურკ−ვე−ველ მწუ−ხა−რე−ბა−ში
მზეს სუ−ლი უ−წუხს და გუ−ლი სტკი−ვა,
ნო−ემბ−რის ქარ−მა ყვი−თელ ფოთ−ლე−ბით
კვალ-ბილიკები გა−და−ი−ა−რა,
ფოთ−ლე−ბი ს−წყდე−ბა იმ გა−ტა−ცე−ბას
და შე−მოდ−გო−მის მე−ფობს ი−ა−რა.
ქა−რი უ−ბე−რავს, ფოთ−ლე−ბი სცვი−ვა,
გა−მო−ურკ−ვე−ველ მწუ−ხა−რე−ბა−ში
მზეს სუ−ლი უ−წუხს და გუ−ლი სტკი−ვა,
ნო−ემბ−რის ქარ−მა ყვი−თელ ფოთ−ლე−ბით
კვალ-ბილიკები გა−და−ი−ა−რა,
ფოთ−ლე−ბი ს−წყდე−ბა იმ გა−ტა−ცე−ბას
და შე−მოდ−გო−მის მე−ფობს ი−ა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ბულბულილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
მზელუარა ჭანტურია |
|
ქარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სოკოებინესტან კუპრავა |
 |
დეკემბერიანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
|
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
