ხალხური

მინდვ−რად ეგ−დო თეთ−რი ქვა,
დავ−კარ ხე−ლი, თან ამყ−ვა...
ქა−ლო, შე−ნი სიყ−ვა−რუ−ლი,
სა−დაც წა−ველ, თან წამყ−ვა.

ქვა უ−ბე−ში ჩა−ვი−დე−ვი,
და−მამ−ძი−მა, დამ−ძა−ლა!..
ქა−ლო, შე−ნი სიყ−ვა−რუ−ლი
გამ−წარ−და, ვით სამ−სა−ლა.

ქვა ა−ვი−ღე, გა−და−ვაგ−დე,
მი−ვუ−მა−ტე ძველ ყო−რეს...
ქა−ლო, შე−ნი სიყ−ვა−რუ−ლიც
გად−ვუ−ლო−ცე მე−ო−რეს!

იმ ქვას წვი−მა და−ას−ვე−ლებს, -
ცრემ−ლე−ბი - შენს სიყ−ვა−რულს...
მაგ−რამ წვი−მა ქვას ვერ ალ−ბობს
და ცრემ−ლე−ბი კა−ცის გულს.