ხის წვე−რო−ზე შერ−ჩე−ნი−ლა,
ერ−თი მუ−წა ბა−ლი
და იმ ბა−ლის შეჭ−მის სურ−ვილს
შე−უ−პყრი−ა ლა−ლი.
ხე−ზე ასვ−ლა უნ−და, მაგ−რამ
ე−ში−ნი−ა კი−დეც,
ბო−ლოს ჩვენ−მა ლა−ლიკუნამ,
მო−ათ−რი−ა კი−ბე.
ხის წვე−რო−ზე ა−ვი−და და
მო−იწვ−დი−ნა ბა−ლი,
შე−ჭა−მა და სი−ხა−რუ−ლით,
ა−კის−კის−და ლა−ლი.