ბრმა ცალი თვალით
მან და−იბრ−მა−ვა ეს თვა−ლი გა−ნა−გებ
და ამ−ნა−ი−რად გახ−და ცბი−ე−რი,
მე−ო−რე თვალ−ში ა−რის გან−გე−ბა:
მე−ტი სიმ−კაც−რე და სიძ−ლი−ე−რე.
უ−მა−რუ−ლი−ან დე−ნა−თა შო−რის,
მწა−რე და−ცინ−ვით მა−თი მგმო−ბე−ლი,
ი−გი ტრი−ა−ლებს, ვით თვა−ლი ქო−რის,
ეს სა−უ−კუ−ნე - მე−ფის−თო−ფე−ლი.
და ამ−ნა−ი−რად გახ−და ცბი−ე−რი,
მე−ო−რე თვალ−ში ა−რის გან−გე−ბა:
მე−ტი სიმ−კაც−რე და სიძ−ლი−ე−რე.
უ−მა−რუ−ლი−ან დე−ნა−თა შო−რის,
მწა−რე და−ცინ−ვით მა−თი მგმო−ბე−ლი,
ი−გი ტრი−ა−ლებს, ვით თვა−ლი ქო−რის,
ეს სა−უ−კუ−ნე - მე−ფის−თო−ფე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
 |
პაპა და შვილიშვილიშოთა ამირანაშვილი |
 |
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ახალი წელიახათუნა გულიაშვილი |
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
*** (სოფლისაკენ ჰერი-ჰერი)ცირა ტურაშვილი |
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
დაბნეული ამიკონუნუ ჯანელიძე |
|
სოფელინესტან კუპრავა |
|
პოპკორნინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხვაჟა–ფშაველა |
|
ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
საწყალი ბაბუანოდარ დუმბაძე |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
