მოგონება ჩვენი ჭალისა
სა−ღა−მო ხა−ნად ჩა−ლანდ−რის ცხე−ნი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ბუანოდარ დუმბაძე |
 |
პაპა და შვილიშვილიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ეს წინათ იყოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბებოლუარა ჭანტურია |
|
ვინ უფრო გიყვარს?კუკური გოგიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
პოპკორნინუნუ ჯანელიძე |
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ნაყინიიოსებ ციცქიშვილი |
|
ამბობს ბაბუა ილია:ნუნუ კერესელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ბებია და შვილიშვილიკუკური გოგიაშვილი |
|
მთვარე ჭაშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხანჯალსაკაკი წერეთელი |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ისევ ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
