მოგონება ჩვენი ჭალისა
სა−ღა−მო ხა−ნად ჩა−ლანდ−რის ცხე−ნი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ბრმა ცალი თვალითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზურიკოს ბარათიშოთა ამირანაშვილი |
|
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თაფლიდიანა ღვალაძე |
|
იცვალნენ დრონიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
ბაბუნინია კაპანაძე |
 |
დიასახლისი ფერიებისოფია ბარშოვა |
 |
ნედლი თხილინანა სამხარაძე |
|
წერილი ბებიასგიორგი წერეთელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
იხვი და მამალინოდარ დუმბაძე |
|
ის წაიყვანა ოცნებამ მისმაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
საწყალი ბაბუანოდარ დუმბაძე |
 |
ბიძინას ნატვრისთვალიგივი ჭიჭინაძე |
|
ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
