მოგონება ჩვენი ჭალისა
სა−ღა−მო ხა−ნად ჩა−ლანდ−რის ცხე−ნი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
როგორც სიზმარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სად იყო სმენა და გაგონება?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
პაპა და შვილიშვილიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ნემსინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ინა და ბებონუნუ ჯანელიძე |
 |
სოფელინესტან კუპრავა |
 |
ტასო და ბაბუელიზბარ გაბუნია |
 |
თვითმცლელიმარი დიერა |
|
იკას კიჭინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჯილდოშოთა ამირანაშვილი |
|
ის წაიყვანა ოცნებამ მისმაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თეთრად გადახატულა)დიანა ღვალაძე |
 |
ნუციკო სოფელშიმანანა ქურდაძე |
