ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ძმური სამსახურინოდარ დუმბაძე |
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
ნუგეშიელენე სალარიძე |
 |
მაია და ჭიამაიამანანა ტონია |
 |
*** (დათამ იპოვა სიზმარში დევის პატარა შვილიკო)ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
თავნება დაიკომანანა კაკაჩია |
 |
ულტიმატუმიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
უქნარა ანდრონანა სამხარაძე |
|
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
თეონა და ლილიმანანა ტონია |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
|
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
