ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
|
გაუგებრობაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ბაღინოდარ დუმბაძე |
 |
დევიქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ლიზის ნახატინანა პავლიაშვილი |
 |
ჩემი დაიკომანანა კაკაჩია |
|
მეორე კლასელიმანანა კაკაჩია |
 |
ვინ უპასუხებს ირაკლისვასილ გულეური |
 |
ნუ მაშინებ ამუნია!ელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
 |
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
 |
ბეკეკო და ეკუნამანანა ქურდაძე |
