ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ლიზიკოელიზბარ გაბუნია |
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
ბაღინოდარ დუმბაძე |
|
ნემსინოდარ დუმბაძე |
 |
პეტიკო და ჯაგრისიმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (რატო სტირი, ჩემო ნინო)მანანა კაკაჩია |
 |
აბეზარი მამალისოფო გასიტაშვილი |
|
ჩემი უფროსი დაიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
ნაყინიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ძილისგუდა ლაშანანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
|
რეზოს კნუტებიმანანა ტონია |
 |
„მკურნალები“მზია გოგნიაშვილი |
|
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
