ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სოფო და სოკომანანა ტონია |
 |
შემოსილნი გამჭვირვალე ბლონდებითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედისერთას ჩივილიტარიელ ჭანტურია |
 |
დევიქეთევან კვიტატიანი |
 |
იუბილარიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბალი და ლალიმანანა კაკაჩია |
|
ლალი და ნათიამანანა კაკაჩია |
 |
ნაყინინანა გასვიანი |
 |
ზღარბუნია შემარქვესსოფო გასიტაშვილი |
|
თინა და ლილიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კარიესინათია ჯანაშია |
|
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
