ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნუგეშიელენე სალარიძე |
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
 |
დევიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩემს ცელქებსშიო მღვიმელი |
 |
ბაქიაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (ლევანიკოს მოეწონა)მანანა კაკაჩია |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
|
ჩემი დაიკომანანა კაკაჩია |
 |
ულტიმატუმიიოსებ ციცქიშვილი |
|
თუმც, არ გაჩნდა ძამიკომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
არითმეტიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
