ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
აბა, როგორ ვნახავდიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
|
დღიურიშოთა ამირანაშვილი |
|
პირის ბანაოთარ შალამბერიძე |
 |
ნუგეშიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ცუგა-ფურცელისოფო გასიტაშვილი |
|
სკოლისაკენთინათინ კვირიკაძე |
 |
ბებოიოსებ ციცქიშვილი |
|
„საპატიო მიზეზი“შოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
 |
ლევიკოს ოცნებამანანა ტონია |
 |
*** (მამას ლურჯი პერანგი წითლად გავაფერადე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ნატუკამაია მიქაია |
|
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
