ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ვაშლიმაია კარსელი |
 |
აბა, როგორ ვნახავდიშოთა ამირანაშვილი |
|
თემოს ვკითხეშოთა ამირანაშვილი |
|
დღიურიშოთა ამირანაშვილი |
 |
*** (დათამ იპოვა სიზმარში დევის პატარა შვილიკო)ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
დედა გაახარესნანა სამხარაძე |
 |
ბალი და ლალიმანანა კაკაჩია |
 |
ანდრია და დედამისიელიზბარ გაბუნია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
*** (ერთს რომ ერთი მივუმატოთ)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ნიას სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
დღეობანოდარ დუმბაძე |
|
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
