ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
გაუგებრობაშოთა ამირანაშვილი |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
პეპი გრძელი წინდაინგა ქორდელი |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
|
ზარიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
 |
საჩუქრებიიოსებ ციცქიშვილი |
|
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ვასოს დაბადების დღელელა გაბური |
 |
ბეკეკა და კესობონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
 |
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
|
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
