ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
გულუბრყვილობაშოთა ამირანაშვილი |
|
თითებიგიორგი წერეთელი |
 |
ჩურჩხელამზია გოგნიაშვილი |
 |
პრინცესაელიზბარ გაბუნია |
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
გულდაწყვეტილი გოგონაელიზბარ გაბუნია |
 |
ბებუკაანა ნოდარიძე |
 |
ნუ ალაგებ ბებიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
პატარა ქირურგინესტან კუპრავა |
 |
ჩემი დაიკომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბრძენი კაციმანანა ტონია |
|
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
