ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ჩემი ცხენიმაია წიგნაძე |
 |
ლიმონათინოდარ დუმბაძე |
 |
ფისო გამებუტანუნუ კერესელიძე |
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ბავშვობის დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ნუ მაშინებ ამუნია!ელიზბარ გაბუნია |
 |
მხატვარინინია კაპანაძე |
|
ბებოს გავახარებ!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ზარმაცი ჯამბულიმანანა კაკაჩია |
|
თოვლი და ლევანიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მარიამიინგა ქორდელი |
 |
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
|
*** (სასეირნოდ მიდის ბიჭი)გიორგი კაჭახიძე |
