ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ვინ უფრო გიყვარს?კუკური გოგიაშვილი |
 |
ბაყაყისა და ქეთინოს გასაუბრებანოდარ დუმბაძე |
 |
ვაშლიმაია კარსელი |
|
დღიურიშოთა ამირანაშვილი |
|
ფისო გამებუტანუნუ კერესელიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ყველაზე ძლიერიშოთა ამირანაშვილი |
 |
იძულებით გმირისოფო გასიტაშვილი |
 |
ვასოს დაბადების დღელელა გაბური |
 |
*** (დედა ზღაპარს რომ მიყვება)ცირა ტურაშვილი |
 |
რატომ?ელენე სალარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
ტასო ვარ თუ პეპი?!ელენე სალარიძე |
|
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
