ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
გულუბრყვილობაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ძაღლის სულ არ მეშინიანიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
პეტიკო და ჯაგრისიმანანა ტონია |
 |
პატარა ექიმიელიზბარ გაბუნია |
 |
ბაყაყისა და ქეთინოს გასაუბრებანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (ჩემმა ბაბუმ დიდზე დიდი)ცირა ტურაშვილი |
 |
მარდი ბიჭიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მხატვარინინია კაპანაძე |
|
სიზმარინინია კაპანაძე |
 |
ზარმაციმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ლევიკოს ოცნებამანანა ტონია |
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
 |
*** (მამას ლურჯი პერანგი წითლად გავაფერადე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
