ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
 |
ნემსინოდარ დუმბაძე |
|
ფანქარიშოთა ამირანაშვილი |
|
საოცრებაშოთა ამირანაშვილი |
 |
მაია და ჭიამაიამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სათაფლიაზე ექსკურსიის შემდეგნანა გასვიანი |
 |
მომავალი ტიკტიკასოფო გასიტაშვილი |
 |
ლელა და გიამანანა კაკაჩია |
|
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
 |
ლიზის ნახატინანა პავლიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ლახტიგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
ნუგეშინოდარ დუმბაძე |
