ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
 |
ოჰ, ეს ტელევიზორიშოთა ამირანაშვილი |
|
ნემსინოდარ დუმბაძე |
|
ფანქარიშოთა ამირანაშვილი |
|
დღიურიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ზაფხულიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ზარმაცი ჯამბულიმანანა კაკაჩია |
 |
*** (ერთს რომ ერთი მივუმატოთ)ცირა ტურაშვილი |
|
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
პატარაიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
 |
მარის ჯამბაზებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
 |
კარიესინათია ჯანაშია |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
