ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ფისო გამებუტანუნუ კერესელიძე |
|
ზარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
|
გაუგებრობაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ჯომარდობანინია კაპანაძე |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ვითომ-ვითომ-ვითომგივი ჩიღვინაძე |
 |
კატა და თინიკოლუარა ჭანტურია |
 |
შეკითხვებისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
|
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ნატუკამაია მიქაია |
 |
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
 |
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
