ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
ჩურჩხელამზია გოგნიაშვილი |
 |
ბუანოდარ დუმბაძე |
|
ბაღინოდარ დუმბაძე |
|
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მომავალი ტიკტიკასოფო გასიტაშვილი |
 |
მზარეულებინანა გასვიანი |
 |
*** (ლევანიკოს მოეწონა)მანანა კაკაჩია |
 |
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
|
კუდრაჭა ნინომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
კარიესინათია ჯანაშია |
|
პრანჭია ანომზია გოგნიაშვილი |
|
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
|
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
