ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
აბა, როგორ ვნახავდიშოთა ამირანაშვილი |
 |
შემოსილნი გამჭვირვალე ბლონდებითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
 |
მაწონინოდარ დუმბაძე |
|
ლიმონათინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ველოდები ძამიკოსსოფო გასიტაშვილი |
 |
დედა და ლილიმანანა კაკაჩია |
 |
ზოოპარკშინინო სტურუა |
 |
ძილისგუდა ლაშანანა სამხარაძე |
 |
მეც უფროსი გამოვალიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
|
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
|
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
