ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ფანქარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ლიმონათინოდარ დუმბაძე |
|
ვერ გაგიმხელთნუნუ კერესელიძე |
 |
პრინცესაელიზბარ გაბუნია |
|
შაშვებინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ვეხმარები დედიკოსნინო სტურუა |
|
უბითზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
 |
რად დაარქვით ნაცარა?მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბეკეკო და ეკუნამანანა ქურდაძე |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
მეოცნებე მფრინავიმანანა ტონია |
|
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
|
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
