ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ფანქარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ნუგეშიელენე სალარიძე |
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
სათვალენოდარ დუმბაძე |
 |
მართაელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა მხატვარინესტან კუპრავა |
 |
ვითომ-ვითომ-ვითომგივი ჩიღვინაძე |
 |
ცრუპენტელა კოღონინია კაპანაძე |
 |
ახალი კბილიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ლაზარეანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
|
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
