ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბავშვობის დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იანოდარ დუმბაძე |
 |
ფისო გამებუტანუნუ კერესელიძე |
|
ნატვრაშოთა ამირანაშვილი |
|
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
დედა და ლილიმანანა კაკაჩია |
 |
ნაყინიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ანდრია და დედამისიელიზბარ გაბუნია |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
*** (ბებო როცა გავაბრაზე)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
|
ანნა მარიაელენე სალარიძე |
