ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
თითებიგიორგი წერეთელი |
|
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
 |
ექიმინოდარ დუმბაძე |
 |
მაია და ჭიამაიამანანა ტონია |
 |
არსენაილია სიხარულიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ზარმაციმანანა კაკაჩია |
 |
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
 |
უქნარა ანდრონანა სამხარაძე |
 |
ბებოს გავახარებ!ელიზბარ გაბუნია |
 |
სიზმარინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
|
საწყალი ბაბუანოდარ დუმბაძე |
|
არსად გაქცეულა ჩვენი ჩაიდანინაზი თარგამაძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
