ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ლიზიკოელიზბარ გაბუნია |
 |
დიდობას ვნატრობნაზი თარგამაძე |
 |
შაშვებინოდარ დუმბაძე |
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
|
ექიმინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
შიშინანა გასვიანი |
|
ყველაზე ძლიერიშოთა ამირანაშვილი |
 |
Ძაღლი და სანდრონინია კაპანაძე |
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
|
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ბრძენი კაციმანანა ტონია |
|
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
