ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პატარა ექიმიელიზბარ გაბუნია |
|
თეთრი ფარდაელიზბარ გაბუნია |
 |
ვაშლიმაია კარსელი |
 |
შენ თუ იცი...შოთა ამირანაშვილი |
 |
შაშვებინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
რად დაარქვით ნაცარა?მანანა კაკაჩია |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
|
„საპატიო მიზეზი“შოთა ამირანაშვილი |
 |
მეც უფროსი გამოვალიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბრძენი კაციმანანა ტონია |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
|
თანამედროვე პირველკლასელიმანანა ტონია |
 |
კარიესინათია ჯანაშია |
