ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
შეჯიბრინოდარ დუმბაძე |
 |
დათოს ქუდიგივი ჭიჭინაძე |
|
ნემსინოდარ დუმბაძე |
|
მაწონინოდარ დუმბაძე |
 |
ცელქებიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
რად დაარქვით ნაცარა?მანანა კაკაჩია |
 |
პატარა მკერავინინო სტურუა |
 |
Ძაღლი და სანდრონინია კაპანაძე |
 |
ნაყინიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
წამიყვანე ზოოპარკშისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ლახტიგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
|
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
|
სახლობანანოდარ დუმბაძე |
 |
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
