ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
აბა, როგორ ვნახავდიშოთა ამირანაშვილი |
|
პირის ბანაოთარ შალამბერიძე |
|
გულუბრყვილობაშოთა ამირანაშვილი |
|
ზარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
მესმის, მესმის სანატრელიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
კუდრაჭა ნინომანანა კაკაჩია |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
|
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
მიხო ბიჭი ზოოპარკშიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ჭიაყელა და გაბრიელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ფუტკარინოდარ დუმბაძე |
 |
მერანინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
|
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
