ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
საბაგირო გზაშოთა ამირანაშვილი |
|
დიდობას ვნატრობნაზი თარგამაძე |
|
თითებიგიორგი წერეთელი |
|
ოჰ, ეს ტელევიზორიშოთა ამირანაშვილი |
 |
თეთრი ფარდაელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ვეხმარები დედიკოსნინო სტურუა |
 |
ჯომარდობანინია კაპანაძე |
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სათაფლიაზე ექსკურსიის შემდეგნანა გასვიანი |
|
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მეოცნებე მფრინავიმანანა ტონია |
 |
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
საწყალი ბაბუანოდარ დუმბაძე |
|
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
