ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
პეტიკო და ჯაგრისიმანანა ტონია |
 |
ბაჩას კიჭიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ექიმინოდარ დუმბაძე |
 |
ჩემი ცხენიმაია წიგნაძე |
 |
ბავშვებილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
|
სკოლისაკენთინათინ კვირიკაძე |
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ხუთი თითი - მუჭაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მომავალი ტიკტიკასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნია და ზამთარიელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
|
ნოდარიკოს გასაჭირინოდარ დუმბაძე |
 |
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
