ი.ა.
ქა−ლაქ−ში მტვერ−ში წა−იქ−ცა ბავშ−ვი
ნუკ−რის თვა−ლე−ბით, თმით - მი−მო−ზე−ბით.
და მწუ−ხა−რე−ბის მა−ლე ნი−ავ−ში
მოფ−რინდ−ნენ ლურ−ჯი ან−გე−ლო−ზე−ბი.
შეშ−ლი−ლი სა−ხით ჯი−ო−და ქუ−ჩა,
შორს კი მზე დარ−ჩა და მშობ−ლის კე−რა!
მზე−ზე ჰყვა−ო−და სოფ−ლად ა−ლუ−ჩა
და გა−ის−მო−და დე−ბის სიმ−ღე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
თითებიგიორგი წერეთელი |
|
საოცრებაშოთა ამირანაშვილი |
|
დიდობას ვნატრობნაზი თარგამაძე |
 |
შეჯიბრინოდარ დუმბაძე |
|
მართლა ბუა თუალია კობალაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბებოიოსებ ციცქიშვილი |
 |
დათოს ყურშანათია დაშნიანი |
 |
კუკრუჭანა თუ გოგრიმიჭელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ლელაკუნა პატარამანანა კაკაჩია |
 |
*** (პატარა ვარ?)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
რეზოს კნუტებიმანანა ტონია |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
|
არითმეტიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
*** (კანფეტები მიყვარს ისე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
